Het meisje dat de maan dronkKelly Barnhill

Terug naar lijst
 

Het meisje dat de maan dronk

Titel: Het meisje dat de maan dronk
Auteur: Kelly Barnhill
Uitgeverij: Leopold, 2018
ISBN: 978 90 258 746 9
Illustraties:

Terug naar lijst

Maanlicht is magisch

Elk jaar offeren de mensen uit het Protectoraat de jongste baby uit het dorp op aan de heks van het moeras. Wat ze niet weten, is dat die heks al bijna 500 jaar vervolgens de hulpeloze baby naar families aan de andere kant van het woud brengt. Families bij wie zo’n verlaten kindje liefdevol ontvangen wordt.
Ook dit jaar ontfermt Xan zich over een klein meisje. Maar als ze het kind per ongeluk maanlicht laat drinken in plaats van sterrenlicht, raakt het meisje doordrenkt met magie.

Magische kinderen waren gevaarlijk. Ze kon het meisje nu absoluut niet zomaar bij iemand achterlaten.
De baby ademde diep door haar neus. Een glimlachje trilde om haar lippen. Xans hart maakte een sprongetje en ze gaf de baby een stevige knuffel.
‘Luna,’ zei ze. ‘Je naam zal Luna zijn. En ik zal je grootmoeder zijn. En dan zijn we familie.’


Niet alleen Luna is magisch, ‘Het meisje dat de maan dronk’ zit vanaf de eerste bladzijde boordevol magie. Je vermoedt zelfs dat auteur Kelly Barnhill als baby misschien dan geen maanlicht, maar toch tenminste een slokje van de sterren heeft gedronken. Ze neemt je mee naar het woud waar kleine Luna opgroeit, bij Xan, bij Zwomp (het monster van het moeras) en bij het draakje Vurian. Naar het moeras waar 500 jaar geleden een kasteel is verdwenen. Xan kan zich niet precies herinneren hoe het zat, alleen dat het belangrijk was. En dat in verdriet gevaar schuilt. Maar waarom ook weer?
Intussen broeit het in het Protectoraat. Een waanzinnige vrouw is opgesloten in een Toren, bij de Zusters van de Ster. De Ouderlingen halen nog steeds elk jaar een kind weg bij de bedroefde ouders. En er is een jongeman, die niet kan vergeten hoe hij een kindje met donkere ogen in het bos moest achterlaten. Er moet een verband zijn. Welk?

Alle verhaallijnen komen uiteindelijk samen. Verdriet is gevaarlijk, maar je weet niet half welk gevaar er precies in verdriet schuilt. De heks moet onschadelijk gemaakt worden, denken de mensen uit het Protectoraat. Maar het werkelijke gevaar ligt ergens anders.
‘Het meisje dat de maan dronk’ is een boek om mee in een hoekje te kruipen en daarna ademloos te lezen. Je gaat houden van Xan en Luna, je wil spelen met het piepkleine draakje Vurian, je voelt de dreiging vanuit het Protectoraat, maar weet niet precies waar die dreiging vandaan komt. En ook weer wel.
En als je het boek uit hebt, zucht je heel diep en begin je koortsachtig te bladeren naar hoofdstukken die je eerder niet goed begreep, maar waarvan je nu snapt wat ze betekenden.

Een magisch mooi boek. Ook jij raakt betoverd. Met of zonder maanlicht.

Lidewij.

Zoek je nog zo’n mooi, sprookjesachtig avontuur? Lees dan de recensie van Lampje van Annet Schaap.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.