Het kleine mannetje JaromirMartin Ebbertz

Terug naar lijst
 

Het kleine mannetje Jaromir

Titel: Het kleine mannetje Jaromir
Auteur: Martin Ebbertz
Uitgeverij: Afijn, 2004
ISBN: 978 90 593 3030 6
Illustraties: Paul Verrept

Terug naar lijst

Eiland in de grote stad

In de grote stad is het altijd druk. Auto’s toeteren, trams zoeven voorbij en daar tussendoor slalommen fietsers en voetgangers. Tussen al die mensen, het valt je haast niet op, loopt ook het kleine mannetje Jaromir. Hij woont dan wel in dezelfde stad als de voorbijgangers, maar tegelijkertijd lijkt het alsof hij in zijn eigen wereldje leeft. Of bekijkt hij de dagelijkse dingen gewoon anders? In ‘Het kleine mannetje Jaromir’, van Martin Ebbertz, lees je hoe Jaromir elke dag iets ongewoons meemaakt.

Het leven van het kleine mannetje Jaromir lijkt voor ons misschien stil te staan. Maar als je goed kijkt, gebeurt er juist heel veel. Het begint allemaal als Jaromir naar de stad verhuist. Het is al niet zo makkelijk dat hij op de zesde verdieping woont, terwijl hij in de lift maar tot het vierde knopje kan springen. Maar nog lastiger is het als hij vergeten is waar hij woont. Alle flats in de straat lijken ook zoveel op elkaar…
Toch zit Jaromir niet snel bij de pakken neer. Dat blijkt wel als hij met al zijn boodschappen vast komt te zitten in de lift en op de noodsignaalknop drukt:

Na wat getuut kraakte het en hoorde hij de stem van de conciërge: ‘Hier spreekt de automatische telefoonbeantwoorder van conciërge Everts. Ik ben op dit ogenblik op vakantie. Maar spreekt u na de biep gerust een boodschap in.’ Jaromir wachtte op de biep en zei: ‘Kunt u alstublieft eens naar de lift komen kijken. Hij werkt niet meer.'

Jaromir, die na een paar uur honger krijgt, besluit om de tomatenzaadjes, die hij in supermarkt heeft gekocht, te planten. Met extra veel Supertomatenmiddel begint de tomatenplant al snel te groeien en hoeft Jaromir niet bang te zijn dat hij honger hoeft te lijden.

Soms lijkt het net alsof Jaromir een kind is. Hij kijkt naar de wereld alsof hij die voor het eerst ziet. Dat levert grappige situaties op, die Ebbertz op een komische manier beschrijft. Hij maakt van Jaromir een grappig, lief mannetje, dat ook een beetje gek is. De eenvoudige schetsen van Paul Verrept sluiten aan bij hoe Jaromir zijn wereld ervaart.

Voor het kleine mannetje Jaromir is elke dag weer een avontuur. Als lezer kun je bijna niet wachten totdat er weer een nieuwe dag voor hem aanbreekt. Dat er weer iets bijzonders gaat gebeuren staat in ieder geval vast!

Juulke.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.