Het DodenhuisSarah Pinborough

Terug naar lijst
 

Het Dodenhuis

Titel: Het Dodenhuis
Auteur: Sarah Pinborough
Uitgeverij: Van Goor, 2018
ISBN: 978 90 003 6167 0
Illustraties:

Terug naar lijst

Alles met een andere blik zien

Iedereen is wel eens ziek, meestal is dat niets om je zorgen over te maken. Dat is anders bij de kinderen in ‘Het Dodenhuis’ van Sarah Pinborough. Zij hebben het mysterieuze Defect-gen. Het leven in het Dodenhuis lijkt heel normaal: de kinderen krijgen les en ze kunnen er spelen. Maar ze worden angstvallig in de gaten gehouden door Moeder en de verpleegsters of ze geen tekenen van ziekte vertonen. Als het eenmaal zover is, dan word je naar het sanatorium gebracht, op de bovenste verdieping van het Dodenhuis. Niemand die je dan nog terug ziet... Iedereen is dan ook als de dood om de volgende te zijn. Toby bemoeit zich vooral met zichzelf in het huis. Totdat de energieke Clara erbij komt. Door haar ontdekt Toby weer hoe het is om te leven. Maar hun tijd samen dringt…

Er wordt door de kinderen heel verschillend omgegaan met het wonen in het Dodenhuis. De een richt zich tot God, waar de ander baldadig gedrag vertoont. Iedereen heeft wat anders nodig om de angst de baas te kunnen. Het zorgt ervoor dat de impact van het Defect-gen goed naar voren komt. Dat wordt versterkt door de in het verhaal verweven flashbacks van Toby over hoe normaal alles was voor het Dodenhuis en hoe abrupt zijn leven veranderd is.

De titel ‘Het Dodenhuis’ roept voor het lezen al veel vragen op. Gedurende het verhaal wordt er meer duidelijk. Toch blijven ook nog veel vragen onbeantwoord, bijvoorbeeld wat er gebeurt als de ziekte gewoon zijn gang zou kunnen gaan. Zo blijft alles rondom het Defect-gen geheimzinnig en dat heeft zo z’n charmes. Het biedt veel ruimte om het zelf in te vullen, zeker als je een levendige fantasie hebt. Ook de personages in het boek houden zich met bepaalde vragen bezig: ‘Denk je dat ze naar ons kijken hoe we veranderen voordat ze ons vermoorden? Denken jullie dat de verandering pijn doet?’ Het voelt alsof je samen met hen probeert te ontdekken hoe het precies zit met het Defect-gen en het sanatorium.

Wanneer Clara in het huis komt, dan is het niet moeilijk om te raden hoe het zal gaan tussen haar en Toby. Het thema heeft veel te bieden, maar de focus verschuift al snel naar een liefdesverhaal. Dat haalt de vaart er wat uit. ‘Het Dodenhuis’ mist ook lang spanning. Dat heeft te maken met de schrijfstijl van Sarah Pinborough, die iet wat simplistisch is en niet helemaal lijkt te passen bij de sfeer die het boek oproept. Pas als Toby in het huis ontdekkingen doet die alles anders maken, word je helemaal in dit liefdevolle en pakkende verhaal gezogen. Het einde van ‘Het Dodenhuis’ maakt uiteindelijk een verpletterende indruk die je ontroerd achterlaat.

Suzan.

Leestip: Een weeffout in onze sterren van John Green gaat over geliefdes die niet meer zoveel tijd samen hebben door hun ziekte.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.