Het allerlaatste griezelverhaalBies van Ede

Terug naar lijst
 

Het allerlaatste griezelverhaal

Titel: Het allerlaatste griezelverhaal
Auteur: Bies van Ede
Uitgeverij: Pimento, 2008
ISBN: 9789049923174
Illustraties:

Terug naar lijst

Een begraafplaats is geen kerkhof

Boeken over normale personen zijn er al genoeg. Daarom eens helemaal wat anders. Geen gewone kinderen, maar geesten, vampiers en nachtvlinders in de hoofdrol. Tja, ‘Het allerlaatste griezelverhaal’ van Bies van Ede is geen boek voor watjes.

‘Het allerlaatste griezelverhaal’ gaat over een jongen – Hans? Of is het Chris? Of toch Tjerk? – die doodziek is. Hij ligt in een bed in een vreemde kamer. Waarom hij daar ligt, weet hij niet. En eigenlijk weet hij ook niet wie hij is.

Hoe ben ik hier gekomen? Ik weet het niet. Nog niet, tenminste. Ik denk niet dat ik hier uit mezelf ben gekomen. Ik ben niet zo iemand die het spannend vindt om midden in de nacht bij vollemaan op kerkhoven rond te hangen. Maar toch lig ik in een marmeren ruimte die stil is als een kelder. En ik ben hier niet alleen.

Er is een vrouw die af en toe zijn kamer binnenkomt. Wie ze is, weet de ik-persoon niet, maar ze vertelt verhalen die ervoor zorgen dat hij de pijn steeds even vergeet. Ieder verhaal zegt iets over de ik-persoon. Hoe meer de vrouw – zijn moeder? Een verpleegster? – vertelt, hoe duidelijker het wordt wie hij is en waarom hij daar ligt.

In ‘Het allerlaatste griezelverhaal’ staan verhalen centraal. Ze worden door verschillende personen op verschillende plaatsen verteld. Op begraafplaats Zorgvlied bijvoorbeeld: ‘Kerkhoven liggen rond een kerk. Daar vind je geen vampiers.’ En in koffiehuis Balthasar Gerards, waar je sandwich langvarken kunt bestellen. Wat dat is? Kastelein Jack vertelt het verhaal over Paul, die samen met zijn ouders bij tante Annie gaat eten. Tante Annie heeft samen met oom Ben een slagerij en heeft voor de gelegenheid heerlijk vlees klaargemaakt. Paul en zijn ouders genieten ervan:

‘Maar het vlees was geweldig,’ zei Pauls moeder. ‘Nog nooit zoiets lekkers geproefd. Zulke kwaliteit houden de slagers natuurlijk voor zichzelf.’ ‘Pap, wat is langvarken?’ vroeg Paul. ‘Geen idee, makker. Zoek dat straks maar op. Je bent toch handig op internet?’ (…) De zoekopdracht naar het Engels voor langvarken: ‘longpig’ leverde een recept voor gebraden mens op.

Bies van Ede heeft een ontzettend spannend en griezelig boek afgeleverd. Het is goed en toegankelijk geschreven, dus het is ook zeker de moeite waard voor lezers die (nog) geen griezelfanaten zijn. Bovendien is het boek heel goed opgebouwd. De losse verhalen – die zich in verschillende werelden afspelen – zijn op zichzelf al de moeite waard. Maar de schrijver vlecht ze zo mooi in elkaar dat het boek er nog een stuk interessanter door wordt. 

Gelukkig is ‘Het allerlaatste griezelverhaal’ niet écht het allerlaatste griezelverhaal. ‘Sommige verhalen duren eeuwig’ en Bies van Ede heeft heel veel boeken geschreven, dus je kunt blijven griezelen!

Mieke.
 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.