Groter dan een droomJef Aerts

Terug naar lijst
 

Groter dan een droom

Titel: Groter dan een droom
Auteur: Jef Aerts
Uitgeverij: Querido, 2013
ISBN: 978 90 451 1401 9
Illustraties: Marit Törnqvist

Terug naar lijst

Nachtelijke fietstocht

Voor een levensgrote maan fietsen een jongen en een meisje. Het meisje rijdt voorop en kijkt achterom. Wie zijn die twee kinderen? Wat doen ze ’s nachts buiten? Waar rijden ze naar toe?

In de prentvertelling ‘Groter dan een droom’ vertelt een jongetje hoe hij op een middag een stem hoort. Het is zijn zus. Ze wil die nacht samen met hem gaan fietsen. Dat is bijzonder, want zijn zus is dood. Ze is overleden voordat hij geboren werd.

Schrijver Jef Aerts draait er in dit bijzondere verhaal niet omheen. Hij laat het jongetje vertellen over de dood. ‘Nu weet ik best dat je veel kan als je dood bent. Je kan gesprekken doen stilvallen en mensen doen huilen.’ En hij laat zien hoe dat voelt voor het jongetje. ‘Ik had dit altijd al gevoeld. Het was een oud verdriet zonder tranen. Het hing als behangpapier in alle kamers van ons huis.’

Het jongetje begrijpt er niets van dat zijn zus hem komt halen. Hij wil van alles aan haar vragen. Toch doet hij dat niet en gaat gewoon met haar mee.

Die nacht rijden ze door bossen, langs grasvelden, totdat het lijkt alsof ze zweven, hoger dan de bomen. Jef Aerts, die ook dichter is, vertelt in mooie zinnen over de fietstocht. ‘De blaadjes ratelden tussen onze spaken en we rinkelden met de fietsbellen de vogels uit de takken.’ Het verhaal wordt nergens heel verdrietig, het is soms zelfs grappig. De schrijver laat het meisje een gewone grote zus zijn die roept om marsepein en haar broertje dom vindt.

De dromerige prenten in dit boek zijn van Marit Törnqvist. De tekenaar gebruikt maar een paar stukjes uit de tekst en maakt daar een heel eigen beeld bij. Op de eerste tekening zie je een grote, blauwe, bijna lege tafel. Het jongetje lijkt heel klein en alleen op een van de grote stoelen. Op de laatste tekening, nadat hij zijn zus heeft gezien, zie je diezelfde tafel vanaf een andere kant; de tafel is vrolijk gedekt en staat vol met lekker eten.

Marit Törnqvist speelt heel mooi met kleuren. De zachte pasteltinten zorgen voor die dromerige sfeer. Maar er zijn ook frisse kleuren groen en blauw; en soms tekent Marit hele grote vormen van bijvoorbeeld een bed, een tafel of de maan. Hierdoor worden de tekeningen niet te zoet. De kleuren die van donker naar licht veranderen, zoals bij de deken die eerst donkerblauw en later veel lichter van kleur is, vertellen hun eigen verhaal.

Je zou verdrietig kunnen worden als je leest over een dood zusje. Een zus die er niet meer is en toch ook wel: in verhalen, in herinneringen en op foto’s. Verdrietig of niet, van dit sfeervolle verhaal en de prachtige tekeningen knapt iedereen op.

Inger.

Vond je dit een mooi boek? Lees dan ook eens:

- ‘Papa, hoor je me?’ van Tamara Bos
- ‘Ballade van de dood’ van Koos Meinderts en Harrie Jekkers
- ‘Kleine dood en het meisje’ van Kitty Crowther
- ‘Hoog boven de wolken’ van Carolien Ceton

 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.