Groeten van LeoMartine Letterie

Terug naar lijst
 

Groeten van Leo

Titel: Groeten van Leo
Auteur: Martine Letterie
Uitgeverij: Leopold, 2013
ISBN: 978 90 258 6190 2
Illustraties: Leo Meijer

Terug naar lijst

Een kind in de oorlog

Misschien heb je weleens van Anne Frank gehoord: een joods meisje dat tijdens de Tweede Wereldoorlog een dagboek schreef. Veel mensen hebben Anne’s dagboek gelezen. Haar verhaal is best wel moeilijk. Daarom schreef Martine Letterie het boek ‘Groeten van Leo’. Daarin vertelt ze het verhaal van de zevenjarige Leo Meijer, die net als Anne Frank de Tweede Wereldoorlog meemaakte.

Martine Letterie schreef dit verhaal speciaal voor jongere kinderen. In ‘Groeten van Leo’ zie je foto’s van Leo Meijer, tekeningen die hij heeft gemaakt en brieven die hij tijdens de oorlog heeft geschreven. Daardoor is het net alsof je hem echt kent, en kun je je goed voorstellen hoe zijn leven eruitzag.

In de Tweede Wereldoorlog waren de Duitsers de baas in Nederland. Voor de joden verzonnen ze allemaal rare regels. Ze mochten bijvoorbeeld niet meer naar het zwembad of naar de bibliotheek, en ze mochten geen fiets hebben. Eerst dacht Leo dat het gauw weer over zou gaan. Totdat de Duitsers bedachten dat elke jood een gele ster op zijn kleren moest dragen. Toen begreep Leo dat het écht was:

Maar die ster… Dat woord in het midden ervan: JOOD. Met van die enge letters. Het was alsof hij een stempel op zijn hoofd kreeg: ‘PAS OP: DIT IS EEN GRIEZEL!’ Pas toen hij de ster kreeg, geloofde hij dat de Duitsers het meenden. Dat ze joden echt anders vonden.

Politieagenten halen Leo en zijn ouders thuis op, samen met heel veel andere joden. Eerst gaan ze naar Amsterdam, en daarvandaan moeten ze naar kamp Westerbork. Maar wat is een kamp eigenlijk? Leo heeft er wel een idee over: ‘Een kamp. Dat klinkt als kamperen. Hij ziet een kampeerplaats voor zich met tenten en vrolijke vlaggetjes.’ Maar zodra ze in Westerbork aankomen, snapt Leo dat dit een heel ander kamp is: ‘Nergens een boom of een struik. Alleen maar huizen en zand, zonder bescherming tegen de wind. Leo’s lijf wordt zwaar. Hier wil hij niet zijn.’

Behalve ‘kamp’ gebruiken mensen tijdens de oorlog nog veel meer woorden waar Leo nooit van gehoord heeft, zoals ‘onderduiken’, ‘transport’ en ‘lijsten’. Er zijn lijsten waarop staat welke joden op transport moeten naar Auschwitz. Een andere jongen legt uit dat niemand weet wat er in Auschwitz gebeurt, maar: ‘Niemand heeft ooit iets gehoord van de mensen die daarheen gestuurd zijn. En daarom weet iedereen dat je daar niet moet wezen.’

Misschien vind jij woorden als ‘transport’ en ‘lijsten’ ook maar ingewikkeld. Dan zul je wel begrijpen hoe moeilijk het voor Leo was om dit allemaal mee te maken.

Je kunt zelfs een beetje verdrietig worden als je ‘Groeten van Leo’ leest. Juist daarom is het goed dat dit boek bestaat, zodat wij mee kunnen leven met de kinderen die in kamp Westerbork zaten.

Karine.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.