GriezelbeerDavid Walliams

Terug naar lijst
 

Griezelbeer

Titel: Griezelbeer
Auteur: David Walliams
Uitgeverij: Clavis, 2018
ISBN: 978 90 448 3322 5
Illustraties: Tony Ross

Terug naar lijst

Een avontuurlijk verhaal met een honingzoet einde

In ‘Griezelbeer’ doet een ijsbeer op haar gemak een dutje op een ijsberg. Heerlijk in het zonnetje. Maar als ze wakker wordt, verandert het ontspannen ‘ZZZZ…’  in: ‘O jee, ojee’. Het stukje ijsberg is afgebroken en terwijl de zee naar het zuiden toe warmer en warmer wordt, wordt de ijsberg kleiner en kleiner. Hoe dát afloopt kun je al wel raden: ‘Plons!’

Met moeite peddelt ze naar het land toe dat ze in de verte ziet liggen. Maar veilig is ze daar allerminst. ‘Ten aanval!’ roepen de bruine beren die het land bewonen. De bruine beren hebben nog nooit een witte beer gezien. Ze weten precies wat ze moeten doen: ‘Grijp het griezelmonster!’ Hiermee speelt David Walliams niet bepaald subtiel, maar wel slim in op het echte leven van deze tijd. Want ook mensen vinden het soms lastig om normaal om te gaan met mensen met een andere huidskleur.

Pas als de ijsbeer in een modderpoel splasht en daar modderbruin weer uit tevoorschijn komt, zien de bruine beren: ‘Stop! Het is GEEN griezelmonster. Het is een beer!’ Een paar pagina’s verder zie de ijsbeer samen met een bruine beer. Tony Ross heeft die pagina versiert met fladderende vlinders, vogels en een schitterende regenboog. Snap je al wat hier gebeurt? Het slot van het boek is wat zoet en voorspelbaar, maar tegelijkertijd ook heel mooi. Een goede les voor ons mensen!

David Walliams is vooral bekend geworden met zijn hilarische boeken voor kinderen van negen jaar en ouder. Zijn boeken staan zo bomvol gekkigheid en grappen dat ze haast ontploffen. De humor balanceert op het randje van súpergrappig en overdreven grappig. Waar zijn humor in zijn negen-plus-boeken precies aan de goede kant van het randje blijft steken, kukelt David Walliams daar in dit prentenboek overheen, waardoor het hier en daar wat flauw wordt. In kleine kadertjes staan grapjes die aansluiten bij de tekst. Vooral in die kaders schiet de humor regelmatig over het randje. Bijvoorbeeld als de ijsbeer door de lucht vliegt, omdat ze uit een boom wordt gelanceerd. Daarbij staat in zo’n kader: ‘Beren kunnen van nature niet vliegen. Ze hebben geen vleugels op hun rug of een propeller op hun kop.’ Als voorlezer kun je gelukkig zelf bepalen of je die stukjes leest of dat je ze achterwege laat!

De vormgeving van ‘Griezelbeer’ is lekker speels. De letters hebben verschillende groottes en staan soms scheef op de pagina, of in spreekballonnen. Met mooie aquareltekeningen beeldt Tony Ross de gebeurtenissen vol actie uit, waardoor je je goed kunt inleven in de angstige ijsbeer! Je ziet de ijsbeer bijna écht zwabberen, als de ijsberg waarop ze staat nog maar het formaat van een ijsklontje heeft. En je wilt het liefst wegrennen als er een heleboel kwade berenogen naar je staren.

Karine.

Leestip: De bruine beren vinden de ijsbeer een monster. In Dit is een boek vol monsters van Guido van Genechten zitten pas écht veel monsters.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.