Gonzend GevaarTanja de Jonge

Terug naar lijst
 

Gonzend Gevaar

Titel: Gonzend Gevaar
Auteur: Tanja de Jonge
Uitgeverij: Holland, 2011
ISBN: 978 90 251 1145 8
Illustraties:

Terug naar lijst

Leesfeest verloot deze keer 5 exemplaren van 'Gonzend gevaar', een spannend boek van Tanja de Jonge waarin Yoeri vreemde en gevaarlijke avonturen beleeft na een prik van een wel erg groot uitgevallen mug... wat gebeurt er toch met hem?

Een hoog zoemgeluid drong Yoeri’s oor binnen en verstoorde zijn droom. Eerst dacht hij nog dat er een vliegtuig door de lucht scheerde. Aan een helderblauwe hemel zag hij een straaljager voorbij vliegen en hij verbaasde zich over het hoge snerpende geluid dat het toestel voortbracht. Maar toen besefte hij plotseling dat hij het had gedroomd. Hij lag gewoon in zijn bed en het hoge gezoem klonk nu weer harder, dan weer zachter. Een insect vloog af en aan langs zijn hoofd.
Een mug, dat moest het zijn, dacht Yoeri. Hij trok het dekbed over zijn hoofd, controleerde of er geen blote lichaamsdelen onder zijn beddengoed uitstaken en kneep zijn ogen stijf dicht. Weer hoorde hij het gezoem. Bah, zo’n rotbeest. Net nu hij lekker lag te slapen. Behoedzaam keek hij door een kiertje en zag dat het niet meer helemaal donker was achter de gordijnen. De ochtend brak aan. Maar het was nog veel en veel te vroeg om al wakker te zijn, natuurlijk. Yoeri trok zijn kussen over zijn hoofd en probeerde weer te gaan slapen.
Na een tijdje brak het zweet hem uit. Moeilijk om adem te halen met zo’n kussen over je kop. Voorzichtig schoof hij het zo, dat zijn mond en neus vrij kwamen, maar hij zorgde er angstvallig voor dat het dekbed over zijn gezicht bleef. In de stilte van de ochtend luisterde hij of hij de mug opnieuw hoorde. Misschien was het beest weggevlogen. Stom ook, om met open raam te slapen, nu er muggen rondvlogen. Hij zou het eigenlijk nu dicht moeten gaan doen. Maar dan moest hij uit bed komen, en dat ging niet met die mug op de loer. Hij liet zich niet lek prikken, hij was niet gek! Hoorde hij dat beest nu weer? Yoeri spitste zijn oren. Hij wist het niet zeker. Hij gaapte. Wat deed het er ook toe. Hij lag nu veilig onder het dekbed. Zo stak geen mug hem nog. Langzaam ontspande hij zich en zakte opnieuw weg in een droom.
Het volgende moment schoot hij wakker van een pijnlijke prik ter hoogte van zijn ogen. Onmiddellijk herinnerde hij zich de mug. Hij maaide paniekerig met zijn hand langs zijn slaap en voelde dat hij iets wegduwde. Hij had een klein zacht beestje verwacht, dat je met één handbeweging wegslaat. Maar wat hij voelde, was groter en harder. In die fractie van een seconde dat zijn hand contact maakte met het beest, voelde Yoeri heel sterk dat er iets niet klopte. Er schoot een zenuwachtig gevoel door zijn lichaam. Vervolgens rende hij naar de lichtschakelaar en zette de kamer in het licht. Met kloppend hart schoten zijn ogen door de ruimte. Van wat hij zag, stokte zijn adem in zijn keel. Aan het voeteneinde van zijn bed, zat op de witte wand een mugachtig insect ter grootte van zijn hand. Yoeri’s mond viel open van verbazing. Zo’n grote mug had hij nog nooit gezien. Hij wist niet eens dat er zoiets bestond. Op zijn tenen sloop hij dichterbij. Het beest zat rustig op de muur. Zijn voorste poten bewogen een beetje, zijn metaalkleurige vleugels trilden, alsof hij ieder moment kon gaan vliegen.
Yoeri was op zijn hoede, maar voelde zich rustiger nu hij de mug duidelijk in zijn vizier had. Hij had een wapen nodig, dacht hij. Heel langzaam zakte hij door zijn knieën en zonder zijn blik van de muur af te wenden, zocht hij met zijn handen over de vloer.
Ergens moesten zijn schoenen toch liggen. Hij had ze hier gisteren uitgetrokken. Een moment liet hij zijn ogen de vloer afzoeken. Meteen keek hij weer op. De mug had zich niet bewogen. Hij leek te wachten op Yoeri’s aanval. Hoog stond hij op zijn dunne poten, die nog langer leken door zijn schaduw op de witte wand. Ter hoogte van de vleugels maakte zijn langgerekte lijf een knik, waardoor het leek alsof hij een enorme bochel op zijn rug had. Uit zijn donkere kop staken twee sprieten als spelden in een speldenkussen. Zwartglanzende ogen had het dier, met daartussen een angstaanjagend dikke angel waarvan de harde punt nog nat leek.
 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.