Gevangenis met een open deurJan Terlouw

Terug naar lijst
 

Gevangenis met een open deur

Titel: Gevangenis met een open deur
Auteur: Jan Terlouw
Uitgeverij: Lemniscaat, 1986
ISBN: 90 6069 636 0
Illustraties:

Terug naar lijst

Groepsdruk en hersenspoeling

Het kan fijn zijn om deel uit te maken van een groep. Gezellig, veilig en vertrouwd. Maar hoe ver ga je om erbij te horen?

Steeds meer jonge mensen sluiten zich aan bij de sekte The Living Souls: een soort fanclub rondom één man. De leden van de club geloven en doen alles wat deze man zegt. Hij noemt zichzelf ‘de Voorziener’, maar heet in werkelijkheid doodgewoon Willem de Vries.

Het baart oud-commissaris Aart Keizer zorgen dat de leden hun ‘Voorziener’ blindelings vertrouwen. Hij vindt het een slechte zaak als mensen geen eigen mening hebben. Bovendien twijfelt hij aan de goede bedoelingen van Willem de Vries. Maar om The Living Souls te laten opheffen, moet hij eerst bewijzen dat daar dingen gebeuren die volgens de wet verboden zijn. Lastig, want niemand wordt er tegen zijn wil vastgehouden. De deur naar buiten is altijd open.

Keizer besluit zijn voorgevoel te volgen. Hij schakelt drie jongeren in om voor hem te spioneren: de koppige Paul, doorzetter Valentijn en tot slot zijn eigen kleindochter Josje, die uitblinkt in logisch nadenken. Met een smoesje worden ze lid van The Living Souls. Elke dag rapporteren ze hun bevindingen aan de oud-commissaris. Dit plan is makkelijker gezegd dan gedaan. Het duurt niet lang of Valentijn is niet meer welkom, Josje wordt nauwlettend in de gaten gehouden en Paul begint écht te geloven in het gedachtegoed van The Living Souls.

Schrijver Jan Terlouw zou geen slecht figuur slaan bij een kampvuur. Hij is namelijk een ras-verteller die zijn toehoorders wil plezieren. Meer dan eens begint hij een zin met ‘Stel je voor...’ en altijd blijft hij dicht bij de spreektaal:

Hij sloot de deur voor Valentijns neus en verdween. Foute boel, dacht Valentijn. Helemaal fout. Ze hebben iets in de gaten. Zou hij naar Josje en Paul vragen? Link.

Als hij dan toch een lastig woord gebruikt, legt hij dat vaak even uit. ‘Gevangenis met een open deur’ schreef hij alweer een poos geleden (1986), waardoor sommige uitdrukkingen nu ouderwets of juist grappig overkomen. Neem bijvoorbeeld ‘besjoer’, ooit een populair woord voor ‘tot ziens’, of ‘stumper’ in plaats van ‘loser’.

Toch is het onderwerp allesbehalve verouderd. Sektes zoals The Living Souls bestaan nog steeds. Voor buitenstaanders hangt daar een geheimzinnig sfeertje omheen, wat dikwijls tot allerlei wilde verhalen leidt. Je zou er worden gehersenspoeld en onder groepsdruk aan de gekste dingen meedoen. Maar zo zwart-wit is het niet, laat Jan Terlouw zien. Doordat je door de ogen van verschillende personages kijkt, ga je begrijpen waarom iemand juist wel of niet bij The Living Souls zou willen horen – vandaar de erg uitgebreide beschrijvingen van hun karakters in de eerste helft van het boek. Maar de geduldige lezer wordt beloond, want Jan Terlouw trakteert op een superspannende finale.

Linda.

 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.