ErgensJudith Kunkeler

Terug naar lijst
 

Ergens

Titel: Ergens
Auteur: Judith Kunkeler
Uitgeverij: De Vier Windstreken, 2015
ISBN: 978 90 5116 381 0
Illustraties: Esther Leeuwrik

Terug naar lijst

Nergens, waar is dat?

Eva was altijd al nieuwsgierig geweest naar Nergens. Als er thuis iets kwijt was zei haar moeder steevast: ‘Ik kan het niet vinden. Het is nergens!’ Als het weer werd gevonden, vroeg ze zich af waar het dan precies geweest was.

In het prentenboek ‘Ergens’ besluit Eva om weg te gaan. Ze volgt een spoor van rode pijlen die naar ‘Nergens’ leiden. De lezer wordt door deze situatie meteen nieuwsgierig gemaakt: waarom wil Eva weg? Waar is Nergens en hoe ziet het eruit?

Het meisje komt terecht in een hal vol spullen die kwijtgeraakt zijn. Een oude man vertelt haar dat die voorwerpen vaak vanzelf weer verdwijnen, als de eigenaren ze teruggevonden hebben. ‘Maar sommige dingen bleven kwijt en dan verhuisden ze van de hal naar Nergens.’ Net als Eva…

De wereld van Nergens is origineel bedacht door schrijfster Judith Kunkeler. In Nergens leven bijvoorbeeld heksen en elfjes die daar beland zijn, omdat niemand meer in hen gelooft. De auteur gebruikt afwisselend korte en lange zinnen. Moeilijke woorden komen niet veel voor, maar het boek heeft wel een lastig onderwerp. Het roept ingewikkelde vragen op over de plaatsen ‘ergens’ en ‘nergens’. Voor fantasierijke lezers die van een uitdaging houden, is dit boek dan ook heel geschikt.

Esther Leeuwrik maakte de illustraties bij dit verhaal, die steeds de hele bladzijde in beslag nemen. Ze werkte met aquarelverf waardoor de platen er vlekkerig of waterig uitzien. Doordat ze vooral de kleuren blauw, geel en lichtroze gebruikte, krijgen de afbeeldingen een mysterieuze, maar ook luchtige en vrolijke sfeer. Dat past goed bij een plek zo bijzonder als Nergens. De illustratrice tekende voorwerpen en personen met een zwarte, dunne pen. Het lijkt alsof de lijntjes snel en losjes gezet zijn. Daardoor zien de afbeeldingen er rommelig en speels uit, maar dat zorgt er juist voor dat er veel te zien is. Als je goed kijkt, vallen er dan ook grappige dingen op. Zoals een mammoet, waarvan de slagtanden als kapstok worden gebruikt!

Wat helaas mist in dit verhaal is een echte climax, een hoogtepunt. Er is maar een simpele gebeurtenis voor nodig om Eva en de andere wezens in Nergens te laten inzien dat ze helemaal niet nergens, maar wel érgens zijn. Toch eindigt het verhaal met de mooie boodschap: ‘Voor iedereen blijkt altijd wel ergens een plekje te zijn.’

Het verhaal áchter ‘Ergens’ is heel bijzonder. Judith Kunkeler schreef de tekst voor het boek jaren geleden. Nadat ze overleden was aan de ziekte MS vond haar familie het verhaal, ergens tussen haar spullen. Een nichtje van Judith werkt bij een uitgeverij, die kinderboeken uitbrengt. Ze liet de tekst daar lezen en iedereen vond het prachtig. Daarom verscheen dit boek.

Wil je nog een prentenboek lezen dat je aan het denken zet? Kijk dan eens naar ‘De dag dat de zon geen zin had’ van Mirjam Enzerink.

Nathalie.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.