Een vriend zonder tandenAngelique van Dam

Terug naar lijst
 

Een vriend zonder tanden

Titel: Een vriend zonder tanden
Auteur: Angelique van Dam
Uitgeverij: Moon, 2018
ISBN: 978 90 488 4399 2
Illustraties: Marja Meijer

Terug naar lijst

Broodjes met vruchtenhagel eten met de liefste opa

Caro moet vier dagen per week overblijven. Vier dagen! Dat is een ramp. Tijdens het overblijven is juf Sonja namelijk de baas. En juf Sonja heeft strenge regels. Ze staan op een blaadje dat ze aan het begin van het schooljaar heeft uitgedeeld. Volgens die regels mag je niet: ‘kletsen, lachen, smakken en slurpen. En we moeten ook nog eens met onze mond dicht eten.’ Juf Sonja doet zelfs aan broodtrommelcontrole!

Caro’s beste vriendin Ilja mag tussen de middag bij haar opa en oma eten. Ilja’s oma maakt witte boterhammen met roomboter en vijf verschillende soorten beleg: vruchtenhagel, chocoladevlokken, gestampte muisjes, schuddebuikjes en XXL-hagelslag, puur – zonder korstjes. En ze bakt pepernoten midden in de zomer. Caro dagdroomt over hoe het zou zijn om een opa en oma te hebben. Maar ze heeft alleen Dibbus, haar hoogbejaarde kat. En haar ouders, maar die zijn altijd druk.

Gelukkig heeft Caro sinds kort een nieuwe buurvrouw, Chantal, die in het bejaardenhuis tegenover de school werkt. Als Caro langskomt op Chantals werk, krijgt ze een idee: ze wil voortaan in het bejaardenhuis overblijven. Daar zijn een heleboel opa’s en oma’s! Zo begint Overblijf 1.0: nooit meer lunchen met juf Sonja, maar met meneer Hans, een oude man die weinig bezoek krijgt en vruchtenhagel ‘mieters’ vindt. Wanneer Caro ontdekt dat meneer Hans – en de andere ouderen die ze leert kennen – het maar een saaie boel vinden in het bejaardenhuis, bedenkt ze een plan om daar verandering in te brengen…

Mooi is dat Angelique van Dam nergens schrijft dat Caro zich alleen voelt. Toch voel je dat aan alles. Je voelt het wanneer Van Dam beschrijft hoe Caro naar het scherm van haar telefoon blijft kijken nadat ze haar moeder heeft geappt – en geen antwoord krijgt. En aan de zucht van Caro’s moeder als Caro vraagt of ze mee wil op schoolreisje. Het is duidelijk dat Angelique van Dam niet vergeten is hoe het is om kind te zijn. Hoe gezellig en belangrijk het is als er iemand is die naar je luistert – écht luistert, en niet ondertussen appjes of mails beantwoordt.

Ook Marja Meijer kruipt helemaal in de huid van Caro. Zo tekent ze juf Sonja van achteren gezien, terwijl ze hoog boven Caro uittorent. Daarmee laat ze nog eens extra zien hoe streng juf Sonja overkomt. Haar zwart-wit tekeningen vol vaart weerspiegelen de energie waarmee Caro het leven van meneer Hans en de andere mensen in het bejaardenhuis op een goede manier op zijn kop zet.

De speciale band die ontstaat tussen Caro en meneer Hans is hartverwarmend. Wanneer Caro onder de tafel kruipt om juf Sonja te ontwijken, doet meneer Hans gewoon met haar mee. Op haar beurt bedenkt Caro een superprijs die meneer Hans bij de bingo kan winnen – zo’n leuke bingo heeft hij nog nooit meegemaakt! Gaandeweg voel je een vraag ontstaan in je hoofd: kun je zelf je eigen opa kiezen? Hoe hoop jij dat dit verhaal afloopt?

Eefje.

Leestip: In ‘De (niet zo) rampzalige avonturen van Herre van Marte Jongbloed sluit Herre vriendschap met zijn bijzondere buurman meneer Teunissen.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.