Een vijver vol inktAnnie M.G. Schmidt

Terug naar lijst
 

Een vijver vol inkt

Titel: Een vijver vol inkt
Auteur: Annie M.G. Schmidt
Uitgeverij: Querido, 2011
ISBN: 978 90 451 1288 6
Illustraties: Sieb Posthuma

Terug naar lijst

Een nieuw jasje van verf en inkt

Er was er ’s een moederfee.
En had ze kindertjes? Ja, twee.
Twee kleine feeënkindertjes
met vleugeltjes als vlindertjes.
Ze waren beide mooi en slank,
Maar ’t ene kind was lelieblank,
zoals de feetjes wezen moeten
en ’t andere kind zat vol met sproeten.

Je weet misschien wel wie dit versje geschreven heeft. En als jij het niet weet, dan weet je moeder het wel. Of je opa. ‘De mislukte fee’ is al meer dan veertig jaar geleden bedacht door Annie M.G. Schmidt. Zij schreef honderden gedichten voor kinderen; kleine verhaaltjes op rijm waar je vaak erg om moet lachen. Je kent ook wel de tante en de oom die bovenin een eikenboom wonen, of Marietje die bang is voor water-en-zeep of de akelige heks van Sier-kon-fleks, of…

Al deze versjes zijn nu opnieuw gebundeld in een dik boek. En dat niet alleen. Sieb Posthuma maakte er fonkelnieuwe tekeningen bij; grote gekleurde platen die vaak wel twee bladzijden in beslag nemen en waar heel veel op te kijken valt. Zo zit dat sproetige feetje bijvoorbeeld in een enorme badkuip. Haar moeder zweeft erboven en probeert met een borstel de sproeten van haar neus te schrobben. Wat is het afschuwelijk om een fee met sproeten te zijn. Maar ho! Een bladzijde verder zit ons feetje op een troon. Ze wuift naar allemaal deftige dieren die een diepe buiging voor haar maken. Wat is er gebeurd? Gauw lezen!

En ken je het gedicht over prinsesje Annabel? Zij is geen lieverdje, dat zie je zo. Sieb tekende haar als een driftig meisje dat druk bezig is om het prachtige servies van haar ouders aan gruzelementen te smijten. Dat kan nooit goed gaan. En nee, op de volgende bladzijde zie je het al: het prinsesje is veranderd in een egeltje. Voor straf. Een heel bedremmeld egeltje met een kroontje op. Komt dit nog goed? Gauw lezen.
De tekeningen van Sieb maken je heel nieuwsgierig naar de versjes. Waarom zit er een hert bij tante To op de bank? Gauw lezen. Waarom hangen al die spoken aan de waslijn in het kasteel van Hoenderadeel? Gauw lezen. En hoe loopt het af met Sebastiaan, die eigenwijze spin? Gauw lezen…

Op de eerste tekening in het boek zie je een schrijver die in zijn tuin een vijver vol inkt heeft, waar hij telkens opnieuw zijn pen mee vult. Misschien heeft Sieb Posthuma ook ergens zo’n vijver verstopt. Daar doopt hij dan het Gouden Penseel in, dat hij met dit boek won. Dat Penseel krijg je alleen als je zulke mooie platen tekent als deze. Dan heb je wel zo´n inktvijver nodig. Raad maar eens hoe dit boek heet. Wat? In één keer goed: ‘Een vijver vol inkt’!

Lidewij.

Vind je dit boek leuk? Lees dan ook 'Spin op sokken' van Ted van Lieshout.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.