Een niet zo hippe hoedEmily Gravett

Terug naar lijst
 

Een niet zo hippe hoed

Titel: Een niet zo hippe hoed
Auteur: Emily Gravett
Uitgeverij: Clavis, 2018
ISBN: 978 90 4483 189 4
Illustraties: Emily Gravett

Terug naar lijst

Eén, twee drie vier, hoedje van, hoedje van…

Soms is het best moeilijk om te bepalen wat je aan zal trekken. Wordt het die ene trui met die broek, of toch dat T-shirt met dat vestje erover.

‘Een niet zo hippe hoed’ gaat over de hond Harbet. Toen hij klein was, kreeg hij van zijn oma een zelfgebreide muts. Het is een fijne muts, hij is lekker knus en houdt zijn oren warm. Maar als hij met zijn muts naar buiten gaat, krijgt hij van anderen te horen dat het een oude muts is. Harbet wordt uitgelachen, de anderen lopen weg en Harbet blijft beteuterd achter.

Om er toch bij te horen gaat hij naar de hoedenwinkel op zoek naar een nieuw hoofddeksel. Hij kiest een hoed met veel fruit erop, net zo één als de dieren dragen die hem net hebben uitgelachen. Harbet is helemaal in zijn nopjes met zijn nieuwe hoed:  ‘Het was de nieuwste, hipste hoed die er was’. Maar de anderen zijn het niet met hem eens. Ze lachen hem uit en dragen ineens een heel andere hoed op hun hoofd.

Harbet laat het er niet bij zitten en gaat op zoek naar een andere, nieuwe hoed. Maar ook die hoed is niet hip genoeg, hij wordt weer uitgelachen. Nu zal het hem niet nog eens gebeuren. Hij leest de Tophoedkrant en staat als eerste voor de deur van de hoedenwinkel. Hij koopt verschillende hoeden, maar steeds krijgt hij te horen dat het een oude hoed is: ‘Harbet had er genoeg van. En op een dag deed hij iets wat de anderen nog nooit gedaan hadden…’

De tekst van Emily Gravett is niet uitgebreid en bevat veel zinnen die nog niet helemaal af zijn. De zinnen worden op de volgende pagina afgemaakt. Daardoor wil je de bladzijde snel opslaan om verder te lezen.

Er worden verschillende lettertypes gebruikt. Als de andere dieren Harbet uitlachen, staat er in een groot en dikgedrukt lettertype ‘Oude hoed!’ of ‘Ha Ha!’. Daardoor wordt duidelijk hoe hard de dieren lachen en roepen. Het is best zielig voor Harbet dat hij steeds wordt uitgelachen. Hij doet zo zijn best om ook een hippe hoed op zijn hoofd te zetten.

De kleurrijke tekeningen zijn door de auteur gemaakt. De hoofddeksels die Harbet en de andere dieren dragen zijn vaak mooi versierd en vol met details. Bijvoorbeeld de hoeden met mooie boten erop die de dieren dragen. De illustraties maken je ook aan het lachen omdat Harbet van alles op zijn hoofd zet om maar met de nieuwste mode mee te doen. Zoals een pan met spaghetti of een oude schoen.

‘Een niet zo hippe hoed’ is een mooi boek over jezelf blijven en niet altijd te luisteren naar wat anderen zeggen. Ben je benieuwd naar de verschillende hoofddeksels en hoe het boek afloopt? Lees dan snel dit boek!

Ingrid vd H.

Vond je dit boek leuk? Lees dan ook De wonderlijke hoed van beervan Imai Ayano.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.