Een leeuw als LeonardEd Vere

Terug naar lijst
 

Een leeuw als Leonard

Titel: Een leeuw als Leonard
Auteur: Ed Vere
Uitgeverij: Querido, 2019
ISBN: 978 90 451 2285 4
Illustraties: Ed Vere

Terug naar lijst

Is er maar één manier om een leeuw te zijn?

We kennen natuurlijk allemaal leeuwen. Je weet wel, die gevaarlijke roofdieren die vooral in Afrika wonen. Ze brullen hard, zijn wild, eten graag andere dieren op en worden ook wel de koning van de dieren genoemd. Maar Leonard uit het prentenboek ‘Een leeuw als Leonard’ is anders. Maar is hij dan wel een echte leeuw?

Leonard houdt van wandelen in zijn eentje, houdt van nadenken en soms dagdroomt hij een beetje. Op een dag komt hij een eendje tegen, dat vreselijk van hem schrikt. Haar vleugels slaan naar achteren, ze wankelt op één poot en ze zet grote ogen op, want ‘Leeuwen zijn niet lief!’ Als dat maar goed gaat…. Maar Leonard zegt het eendje gewoon gedag.

‘Hoi’, zei Leonard. ‘Ik ben Leonard.’
‘Hoi’, zei het eendje. ‘Ik ben Marianne.’
‘Ik schrijf een gedicht,’ zei Leonard,
‘maar ik weet niet hoe het verder moet.
Wil jij me helpen?’
‘Dat is goed,’ zei Marianne.
‘Ik ben een eend die aan gedichten doet.’

Marianne steekt een vleugel op om extra nadruk te leggen op haar dichtkunst. Leonard kijkt haar bewonderend aan met een bloem tussen zijn poten. Vanaf die dag zijn Leonard en Marianne vrienden. Ze lezen samen, praten samen (‘een mix van gekwaak en rustig gebrul’) en spelen samen.

De wilde leeuwen vinden hun vriendschap maar raar en zeggen tegen Leonard dat hij Marianne moet opslokken. Maar dat wil hij helemaal niet. Dus bedenken Marianne en Leonard een plan. Ze maken een prachtig gedicht waarin ze uitleggen dat er veel manieren zijn om jezelf te zijn. En dat laat zien dat gedichten best wel belangrijk kunnen zijn, want:

‘Sommigen zeggen dat woorden de wereld niet kunnen veranderen.
Maar als woorden je aan het denken zetten, dan kunnen ze dat misschien wél.’

Als ze het gedicht horen, kijken de wilde leeuwen erg boos naar Marianne en Leonard. Ze liggen op de loer tussen het hoge gras, op zoek naar kleine prooidieren en met een half oog gericht op Marianne. Knap hoe Ed Vere met maar een paar dikke geschilderde lijnen en een spel van licht en donker het verschil laat zien tussen de dreigende leeuwen aan de ene kant en de verwachtingsvolle Leonard aan de andere kant. Vere gebruikt maar een paar kleuren om deze tegenstelling te versterken: vrolijk geel voor Leonard en zijn omgeving en donkeroranje en donkergroen voor de leeuwen in het gras. Marianne kijkt angstig vanachter de poot van Leonard. Dat maakt dat je zelf ook in spanning afwacht hoe de wilde leeuwen zullen reageren.

Het is een grappig verhaal over een bijzondere vriendschap en de moed om jezelf te zijn.
En de vraag aan het eind van het boek is dan:

‘Is er maar één manier om een leeuw te zijn?
Wat denk jij?’

Loes.

Leestip: Hou je van prentenboeken over een bijzondere vriendschap? Lees dan ook Beer is op Vlinder’ van Annemarie van Haeringen.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.