Een indiaan als jij en ikErna Sassen

Terug naar lijst
 

Een indiaan als jij en ik

Titel: Een indiaan als jij en ik
Auteur: Erna Sassen
Uitgeverij: Leopold, 2018
ISBN: 978 90 258 7395 0
Illustraties: Martijn van der Linden

Terug naar lijst

Indianen, vluchtelingen en vriendschap

Boaz heeft een hoofd vol gedachten, sukkelt in de klas soms in slaap en kan staren met zijn oren. Hij houdt van stilte en van alles wat met indianen te maken heeft. Logisch dus dat hij vriendschap sluit met Aïsha. Zij is nieuw in de klas, zegt bijna nooit iets, is erg mooi en ze is ook nog eens een indiaan! Boaz is direct dol op haar: Met Aïsha naast je duren de dagen nooit lang. Integendeel. Ze duren zelfs een beetje te kort.’ Helaas zit ze alleen op dinsdag en vrijdag bij Boaz in de klas. De andere dagen heeft ze les op een andere locatie, bij de nieuwkomers.

Voor de illustraties van ‘Een indiaan als jij en ik’ heeft Martijn van der Linden slechts drie kleuren gebruikt: rood, zwart en wit. Met dikke lijnen beeldt hij elementen uit de indianencultuur uit. Sommige illustraties lopen achter de tekst door en er zijn zelfs pagina’s met een volledig rode of zwarte achtergrond. Dit is wat onrustig voor je ogen. Vooral de zwarte letters op een rode achtergrond zijn lastig te lezen als je ’s avonds laat stiekem met je zaklamp onder de deken ligt te lezen. Maar die gekleurde pagina’s zien er natuurlijk wel prachtig uit. Iets anders wat opvalt is dat her en der rode kaders staan, met daarin weetjes over de indianencultuur. Hierdoor kun je een beetje in Boaz hoofd kruipen. Hij is tenslotte dol op al die weetjes! Een toepasselijke en waardevolle aanvulling op het verhaal dus. Door de bijzondere vormgeving en door de zachte kaft zie je meteen dat ‘Een indiaan als jij en ik’ een kunstwerkje is. En dat geldt zeker niet alleen voor de vormgeving van het boek!

Op een originele manier heeft Erna Sassen het vluchtelingenthema in een verhaal weten te gieten. Want hoewel Boaz zeker weet dat Aïsha een indiaan is, heb je als lezer al snel het vermoeden dat dat misschien niet helemaal waar is. De luchtige en tegelijkertijd scherpe schrijfstijl is kenmerkend voor Erna Sassen. Ze gebruikt precies de juiste woorden om uit te drukken wat ze wil zeggen, vaak zonder haar boodschap letterlijk te benoemen. Emoties verpakt ze in mooie beeldspraak, die perfect past bij Boaz en dit boek. Als Boaz boos wordt, beschrijft ze dat bijvoorbeeld zo: ‘Hij leek wel een gewonde bizon met een indianenspeer in zijn rug en stoomwolken uit zijn neusgaten.’

Behalve Aïsha heeft Boaz geen vrienden. Wel heeft hij een hechte en hartverwarmende relatie met zijn oma, die ook van indianen houdt, goed stil kan zijn en precies weet hoe ze met haar kleinzoon moet omgaan. Als Boaz van huis wegloopt, zijn het vooral Aïsha en oma die zijn hoofd vullen met gedachten. Zoals Boaz deze twee dames in zijn hart heeft gesloten, zul jij Boaz in je hart sluiten vanaf de allereerste bladzijde van dit schitterende boek. Zeker weten!

Karine.

Leestip: Ik ben Miran van Anne-Marieke Samson is een heel ander boek over hetzelfde thema.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.