Een huis om in te verdwalenHilde Vandermeeren

Terug naar lijst
 

Een huis om in te verdwalen

Titel: Een huis om in te verdwalen
Auteur: Hilde Vandermeeren
Uitgeverij: Davidsfonds, 2002
ISBN: 978 90 590 8013 3
Illustraties: Dorus Brekelmans

Terug naar lijst

Droomhuis te koop

Wie wil dat nou niet, een huis met zoveel kamers, hoekjes en geheimzinnige zolders dat je er kan verdwalen? Linus en zijn zus Marte hebben dat geluk. Ze bouwen tentenkampen in het oude, krakende huis, doen er verstoppertje en kunnen elke dag in een andere kamer spelen. In de grote tuin staat bovendien een reusachtige kastanjeboom. Linus en Marte vervelen zich geen moment. Totdat papa op een dag een houten bordje in de tuin zet. Een bordje met ‘Huis te koop’ erop. In ‘Een huis om in te verdwalen’ schrijft Hilde Vandermeeren over wat het betekent om iets achter te moeten laten waar je erg aan gehecht bent.

Vanaf het moment dat zijn ouders besloten dat ze hun tijd niet langer willen besteden aan het opknappen van hun oude huis, doet Linus er alles aan om de verkoop van het huis tegen te houden. Marte is daarbij een goede hulp. Ze is ouder dan Linus, maar ze lijkt veel jonger dan de tien jaar die ze is. Dat komt omdat ze een beetje anders is, volgens Linus. Soms begint ze zomaar te gillen, of praat ze tegen de apen in de dierentuinen. Maar Linus schaamt zich niet meer voor haar. Voor twee lolly’s wil ze namelijk wel samen met Linus de mensen plagen die naar hun huis komen kijken!

Schrijfster Vandermeeren gebruikt soms verrassend mooie beelden in haar verhaal. Zo heeft ze het over Linus, die de zon kan vangen en loslaten door met zijn duim en wijsvinger een rondje te maken. En wanneer hij eigenlijk niet wil horen dat het huis verkocht wordt:

‘We zitten rond de keukentafel. Mijn ellebogen leunen op het tafelblad. Mijn hoofd ligt in mijn handen. Ik tel de kruimels op de grond. Mijn hoofd zit verstopt tussen twee muren. Een muur voor papa en een muur voor mama.’

Dorus Brekelmans maakte de hoekige, eenvoudige tekeningen in het boek. Door de dikke, zwarte lijnen die hij gebruikt, lijken ze op cartoons en zien de illustraties er grappig uit.

Linus geeft zijn verzet niet zomaar op, in tegenstelling tot Marte, die de verhuizing wel best vindt sinds ze haar nieuwe kamer gezien heeft. Gelukkig is er ook nog de oude buurman Nestor, die Linus leert hoe hij ervoor kan zorgen dat hij zijn huis nooit zal vergeten. Foto’s moet hij maken. Geen echte, maar foto’s in zijn hoofd. Dat zijn herinneringen die niemand van je af kan nemen en er altijd zullen zijn. Maar Linus twijfelt eraan of dat zal helpen om zijn oude kamer achter te kunnen laten…
 

Juulke.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.