De zeven hemdjes van VeronikaJaak Dreesen

Terug naar lijst
 

De zeven hemdjes van Veronika

Titel: De zeven hemdjes van Veronika
Auteur: Jaak Dreesen
Uitgeverij: Lannoo, 2008
ISBN: 978 90 209 8008 0
Illustraties: Nynke Talsma

Terug naar lijst

Warmte die van binnen groeit

IJskoud kan het zijn, in de winter. Sneeuw, ijs, hagel, wind… Je kunt maar het beste binnen zitten. Lekker bij de kachel of verwarming. Als je toch naar buiten moet, trek je het liefst drie truien over elkaar aan en zonder das en muts ga je natuurlijk de deur niet uit. Dan krijg je het tenminste warm, aan de buitenkant. Maar je kunt het ook koud van binnen hebben. Dat is een naar gevoel. Het kan komen doordat je verdrietig bent. Maar ook doordat anderen om je heen verdrietig zijn. Bijvoorbeeld omdat ze iets ergs hebben meegemaakt.

Veronika wordt geboren in een koude winternacht. Ze blijft heel hard huilen, totdat ze zeven hemdjes over elkaar aan heeft. Dat heeft de verloskundige nog nooit meegemaakt. De ouders van Veronika weten misschien wel hoe het komt. Ze hebben nog steeds verdriet. Verdriet om Emma, hun eerste kindje dat verdronk in de vijver in het park. Ze zijn heel blij met Veronika, maar moeten nog veel aan Emma denken. Zonder dat Veronika weet waardoor het komt, voelt ze het verdriet van haar ouders. Daardoor heeft ze het koud wanneer ze minder dan zeven hemdjes aan heeft.

Maar op een dag heeft Veronika niet langer zeven hemdjes nodig om het warm te krijgen. Eentje kan er uit. Hoe dat komt? Veronika en haar ouders maken fijne dingen mee. Ze zien weer hoe mooi het leven kan zijn. Er zijn meer zonnige dagen. Niet alleen omdat de zon schijnt, maar ook omdat ze weer warmte van binnen voelen. En dat voelt Veronika ook. Steeds minder hemdjes heeft ze nodig om zich lekker te voelen. Ze ontdekt de wereld om zich heen. Haar ouders lijken die ook opnieuw te kunnen bekijken, door de ogen van Veronika. Veronika leert Emma’s naam lezen en schrijven. En wie een naam heeft, bestaat en wordt niet vergeten.

‘De zeven hemdjes van Veronika’ is een bijzonder boek over verlies en verdriet. Schrijver Jaak Dreesen laat op een mooie manier zien hoe mensen kunnen rouwen, zonder hierbij onnodige uitleg te geven. Misschien snap je niet alles wat er staat. Dat hoeft ook niet. De taal die Dreesen gebruikt, roept vooral gevoelens op. Het is misschien wel hetzelfde wat Veronika merkt wanneer ze niet genoeg hemdjes aan heeft. Iets voelen zonder dat je precies weet wat het is of waar het vandaan komt. Dan heb je niks aan woorden. Maar soms wel aan muziek, die meer kan zeggen dan alle woorden van de wereld bij elkaar. Dat is wat Veronika ervaart aan het einde van het boek, waarin alles prachtig samenkomt.

Juulke.
 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.