Dief van de duivelMikael Engström

Terug naar lijst
 

Dief van de duivel

Titel: Dief van de duivel
Auteur: Mikael Engström
Uitgeverij: Van Goor, 2006
ISBN: 978 90 0003 685 1
Illustraties:

Terug naar lijst

Niets is wat het lijkt
 

Steppo. Een hondennaam, als je het aan de mensen om hem heen vraagt. Die noemen hem liever Stefan. Steppo zelf kan het niks schelen. Hij heeft wel belangrijkere dingen om aan te denken. Tahsin bijvoorbeeld, een waanzinnig mooi meisje dat hem maar niet ziet staan. Of dronken worden van zelfgemaakte wijn, samen met vrienden. En vooral zorgen dat je niet bij de losers hoort op school. Maar Steppo heeft meer aan zijn hoofd. Sinds zijn vader een maand geleden overleed, is zijn moeder depressief. Steppo voelt zich verantwoordelijk voor haar, maar zit natuurlijk ook met zijn eigen verdriet…

‘Dief van de duivel’, door Mikael Engström, boeit je meteen. De schrijver beschrijft de sfeer op de middelbare school van Steppo humoristisch en raak. Al snel gebeuren er vreemde dingen. Er verdwijnen opgezette vogels uit het biologielokaal en er loopt een potloodventer verkleed als duivel rond. Echt spannend wordt het wanneer Steppo en zijn vriend Håkan dronken gaan joyriden en een ongeluk veroorzaken. Blij dat ze zonder al te veel moeilijkheden hebben kunnen vluchten, verdwijnt het voorval naar de achtergrond. Totdat ze erachter komen dat de jongen van wie de auto is, niet bekend staat om zijn vergevingsgezindheid…

Engström gebruikt realistische, stoere taal, maar wordt nergens onnodig grof of gemaakt populair. Wel schrijft hij waar het op staat en neemt daarbij geen blad voor de mond. De schrijver weet de spannende gebeurtenissen moeiteloos door de levens van de hoofdpersonen te weven. De schrijver is echt in hun hoofden gekropen en geeft ze elk een heel eigen karakter.

Gaandeweg het verhaal komt Steppo’s leven meer en meer op de kop te staan. Hij werkt zich steeds verder in de nesten. Engström legt geen nadrukkelijke verbanden tussen de dood van zijn vader en Steppo’s problemen, maar laat het je subtiel merken. Door de beslissingen die Steppo neemt, en door wat hij denkt en doet. En opeens merk je dat zijn verdriet je bij de keel heeft gegrepen.

Steppo is steeds meer op zichzelf aangewezen. Hij kan tegen niemand zeggen dat hij gechanteerd en bedreigd wordt door de jongen van de gestolen auto. Niet voor te stellen is hoe hij zich in het begin van het schooljaar nog druk kon maken om Tahsin. Niks is zoals het eerst was. Steppo herkent zichzelf niet meer. Tegelijkertijd met de wanhoop van Steppo, neemt ook de ernst van de voorvallen toe. Pas op het allerlaatste moment vallen de puzzelstukjes in elkaar. Engström pakt je met zijn verhaal en zorgt ervoor dat je alles, behalve dit boek, opzij legt.

Engström kreeg in 2005 de Zilveren Zoen voor zijn boek ‘Tobbe’.

Juulke.
 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.