DeadlineRachel Ward

Terug naar lijst
 

Deadline

Titel: Deadline
Auteur: Rachel Ward
Uitgeverij: Lemniscaat
ISBN: 9789047702221
Illustraties:

Terug naar lijst

Bepalen cijfers je leven?

Als jij erachter kon komen wanneer je leven is afgelopen, zou je dat dan willen weten? En als je de sterfdatum wist van je familie of je vrienden, zou je hen dan inlichten? Rachel Wards debuutroman ‘Deadline’ laat je nadenken over dit soort vragen. Haar hoofdpersonage, Jem, kijkt dagelijks de dood in de ogen: als ze iemand aankijkt, ziet ze in cijfers de dag waarop die persoon doodgaat. Daarom is Jem liever alleen en maakt ze geen vrienden. Want wie wil er nou een vriendschap als je weet op welke dag je die weer kwijtraakt?


15122009 zijn de cijfers van de jongen waar Jem wél vriendschap mee sluit. Zijn naam is Spider. Net als zij gaat hij zijn eigen gang. Als ze elkaar ontmoeten weet Jem dat Spider nog maar drie maanden te leven heeft. Niet aan beginnen dus, denkt ze. Toch gaat ze met hem mee op pad om Londen te verkennen. In de rij voor het reuzenrad de London Eye, doet Jem een vreselijke ontdekking: alle mensen om haar heen hebben dezelfde sterfdatum... die van vandaag! Jem en Spider vluchten en zien een paar seconden later hoe de drukbezochte attractie wordt opgeblazen: een terroristische aanslag.

Hun vlucht maakt Jem en Spider meteen verdacht en hun achtergrond helpt ook niet mee. Allebei komen ze uit een achterstandswijk, spijbelen ze veel en zijn ze al in aanraking geweest met de politie en met jeugdzorg. Al snel zijn ze de meest gezochte criminelen van het land. Hoe kunnen ze bewijzen dat ze onschuldig zijn? Wie zal Jem geloven als ze uitlegt hoe zij wist dat er iets ergs ging gebeuren?

Deadline’ is origineel en spannend, maar het is niet het bloedstollende verhaal dat je verwacht. Dat komt voor een deel doordat Rachel Ward vooral Jems ontwikkeling beschrijft. Jem wordt voor het eerst verliefd en voelt zich daardoor vaak verward. Ook worstelt ze met haar ‘gave’. Daardoor mis je andere dingen in het boek. Zo was het bijvoorbeeld interessant geweest als Ward meer verteld had over de ramp: wie waren de daders, hoe is het afgelopen met de slachtoffers? Ook jammer is dat je als lezer niet goed met Jem kunt meeleven. Haar gevoelens worden beschreven en niet voelbaar gemaakt, waardoor je van een afstandje naar Jem blijft kijken. Dat is niet heel erg, want het boek heeft genoeg in zich om je tot de laatste bladzijde te boeien. Het zet je aan het denken over leven en dood en over het lot: zijn we voorbestemd voor een bepaald leven? Het is knap van de schrijfster dat haar dat lukt zonder een zware lading aan het boek te geven. Aan het einde zitten er veel clichés in, maar de allerlaatste zin maakt ‘Deadline’ helemaal af. Wel gewoon bij het eerste hoofdstuk beginnen, hè!

Linda.
 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.