De verschrikkelijke Meneer Gom heeft een planAndy Stanton

Terug naar lijst
 

De verschrikkelijke Meneer Gom heeft een plan

Titel: De verschrikkelijke Meneer Gom heeft een plan
Auteur: Andy Stanton
Uitgeverij: Lannoo, 2017
ISBN: 978 94 014 4758 4
Illustraties: Mattias De Leeuw

Terug naar lijst

De vergiftiging van het grote blafbeest

Hou je niet van gemene plannen? Dan is ‘De verschrikkelijke Meneer Gom heeft een plan’ niets voor jou. Het zit namelijk zó vol met gemene plannen, gemene mannen en een op hol geslagen toverfee, die mept met braadpannen, dat je er vast niks aan vindt.
Lijkt jou dit zeker meer grappig dan spannend? Nou, dan heb je helemaal gelijk.

In dit boek heeft de verschrikkelijke Meneer Gom een plan. Dat verbaast je natuurlijk niets. Hij bedenkt een plan om het grote blafbeest, John de hond, te vergiftigen. Waarom? Omdat die zijn tuin heeft verwoest. En niet een klein beetje ook!
Meneer Gom is heus niet zo dol op zijn tuin hoor, vergis je niet. Het zit zo: als hij zijn tuin niet netjes houdt, komt de kwade fee hem een braadpannenmep geven. En wie wil nou een braadpannenmep? Niemand!
Dus als John de hond het gazon heeft opengekrabd en de bloembedden heeft vertrapt, wil Meneer Gom afrekenen met het blafbeest.
Gelukkig hoort het meisje Polly van het verschrikkelijk plan van Meneer Gom en doet ze er alles aan om de hond te redden. Wil je weten of het haar lukt? Dan moet je zo vlug als je kan dit boek gaan lezen!

Andy Stanton schreef dit heerlijke, hilarische, helemaal-over-de-top maffe boek. En ó wat is het flauw! Lees maar mee:

Ze rende langs een kattenoor dat op de stoep lag, en een kattenneus en snorharen die op de stoep lagen, en een kattenlichaam en een staart en pootjes en ogen en klauwen die allemaal op de stoe - eigenlijk lag er gewoon een kat op de stoep.

Het is één en al droge humor en geschreven in een stijl waarbij de verteller overdreven aanwezig is. Zoals hier:

Hoe dan ook, die vrijdag had Vrijdag een tijdje in zijn woonkamer gezeten om piano te spelen. Hij speelde een liedje dat hij zelf geschreven had en het heette: ‘Hij speelde een liedje dat hij zelf geschreven had,’ en dat ging over het spelen van een liedje dat hij zelf geschreven had.

Een vrolijk (voor)leesboek dus! Edward van de Vendel verzorgde de vertaling. Erg knap, want er zitten veel woordgrappen, woordspelingen en af en toe rijm in.
De verschillende lettertypes maken de tekst lekker levendig. En je kan ook nog op elke bladzijde genieten van de illustraties van Mattias De Leeuw. Zijn zwarte pentekeningen doen je een klein beetje aan de stijl van Quentin Blake denken. Alsof ze even vlug geschetst zijn.

Ben je er al achter of je houdt van gemene plannen? Dan weet je wat je moet doen!

Kelly.

Leestip: Heb je zin in nog een maf boek over mensen met verschrikkelijke plannen? Lees danDe Griezels van Roald Dahl.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.