De ogen van Sitting BullMireille Geus

Terug naar lijst
 

De ogen van Sitting Bull

Titel: De ogen van Sitting Bull
Auteur: Mireille Geus
Uitgeverij: Lemniscaat,2011
ISBN: 978 90 477 0388 4
Illustraties:

Terug naar lijst

Met oma in de tipi

De oma van Valentijn is erg vergeetachtig geworden en kan niet meer op zichzelf wonen. De ouders van Valentijn willen dat ze naar een verzorgingshuis gaat. Maar er is een wachtlijst. Daarom trekt ze bij Valentijn in. Dat vindt Valentijn eerst een ramp, want hij moet zijn kamer aan oma afstaan. Mireille Geus schrijft over Valentijns probleem op een manier die je echt gelooft: hij baalt, maar hij wil niet lastig doen, want ook zijn ouders hebben het moeilijk met een oma in huis. Hun leven is niet meer wat het was.

Tot zijn eigen verrassing vindt Valentijn het best dat het niet zo is als anders. Met oma is het gezellig. Hij bedenkt spelletjes die zelfs oma kan onthouden, en samen ruimen ze menig ongeluk op voordat de ouders van Valentijn het zien. Het duurt niet lang of Valentijn gaat samen met oma weer in zijn eigen kamer slapen. De kamer met de mooie muurschildering van het indianenhoofd Sitting Bull.

Of mensen eerlijk zijn kun je aan hun ogen zien. Dat zei mama altijd. Ik geloofde het wel, want als ik in de ogen van Sitting Bull keek dan wist ik dat gewoon. Terwijl het maar geschilderde ogen waren, geen echte. Dat hij veel indruk op de indianen om zich heen had gemaakt, was wel duidelijk.

De indianen spreken oma wel aan. Bovendien heeft oma lef. Voor Valentijn het weet, zit oma al in de tipi die hij van zijn vader krijgt.

‘Jullie zijn net echte indianen, serieus,’ zei hij. ‘Van welke stam zijn jullie?’
‘Gewoon onze eigen stam,’ zei oma meteen, en daarna zei ze luid en duidelijk: ‘Ugh.’

‘De ogen van Sitting Bull’ is een boek over de moeilijkheid van trouw zijn aan jezelf en anderen. Als je bijvoorbeeld verliefd of bang bent en dat niet hardop durft te zeggen. Valentijn wil zo ontzettend zijn best doen dat hij liever verbergt wat hij denkt en voelt. Oma daarentegen zegt alles hardop wat in haar opkomt. Bijvoorbeeld dat ze bang is voor die enge droom die haar uit haar slaap houdt. Ook Valentijn slaapt nog nauwelijks, want hij moet steeds denken aan de schoolreis die snel dichterbij komt. Pret voor anderen, een nachtmerrie voor hem. Maar als de gevreesde dag er is, gaat het bijna vanzelf goed. Beter dan goed, vindt Valentijn. Dankzij oma, onder andere.

Net als in haar eerdere boeken schrijft Mireille Geus weer over moeilijke dingen. Dingen waarop een kind van tien niet zomaar een antwoord heeft. Dingen waarmee ook volwassenen soms worstelen. ‘De ogen van Sitting Bull’ is vol indianenwijsheid. En ook een beetje wijsheid van een vergeetachtige oma. Wist je bijvoorbeeld hoe je van een lastige droom af komt? De oma van Valentijn lost het wel op.

Elisa.
 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.