De nachtlantaarnLisa Thompson

Terug naar lijst
 

De nachtlantaarn

Titel: De nachtlantaarn
Auteur: Lisa Thompson
Uitgeverij: Meis & Maas, 2018
ISBN: 978 90 305 0364 4
Illustraties: Mike Lowery

Terug naar lijst

Helemaal alleen?

‘Mam?’ vroeg ik. ‘Gaan we echt op vakantie?’
Mijn moeder wreef met haar hand over haar wang en haalde diep adem. Toen antwoordde ze zacht: ‘Niet echt, Nathan.’

Midden in de nacht wordt Nathan gewekt door zijn moeder. Ze zegt dat ze op vakantie gaan, maar Nathan weet wel beter: ze zijn op de vlucht voor Gary, de vriend van zijn moeder. Ze gaan naar een verlaten huisje midden in het bos, waar niemand hen zal kunnen vinden. Wanneer zijn moeder boodschappen gaat doen en niet terugkomt, blijft Nathan alleen achter. Wat is er gebeurd?

Gelukkig is Nathan toch niet helemaal alleen. Een vergeten vriend van vroeger duikt op. Maar bestaat Sam echt of is hij hier alleen omdat Nathan hem nodig heeft? Wanneer Nathan zich buiten waagt, ontmoet hij Kitty, een meisje dat in het landhuis in de buurt woont. Zij probeert een verborgen schat te vinden, die lang geleden is verstopt door een familielid. Eerst houdt Nathan haar op afstand, maar misschien zijn de raadsels van Kitty’s speurtocht precies de afleiding die hij nodig heeft.

Het knappe is dat schrijfster Lisa Thompson in ‘De nachtlantaarn’ nergens zégt waarom Nathan en zijn moeder zijn gevlucht voor Gary. Maar Nathans herinneringen vertellen een heleboel – vooral de scène waarin Gary Nathans nachtlantaarn afpakt. Die nachtlantaarn is een glazen pot met een snoer lichtjes erin. Nathans moeder heeft hem gemaakt omdat Nathan niet van het donker houdt. Met het weggooien van de nachtlantaarn neemt Gary letterlijk het licht weg uit Nathans leven.

Soms leest het verhaal wat moeizaam. Er gebeurt wel heel veel tegelijk: het wegvluchten van Gary, de verdwijning van Nathans moeder, de geheimzinnige Sam, Kitty, de speurtocht van lang geleden die opgelost moet worden en dan ook nog Nathans angst voor het donker. Lisa Thompson had misschien beter voor wat minder verhaallijnen kunnen kiezen, zodat de plot, het avontuur van een jongen die helemaal op zichzelf is aangewezen en moed moet verzamelen om zichzelf te redden, beter overeind zou blijven.

Het taalgebruik is hier en daar wat moeilijk. Nathan en Kitty praten soms wel erg volwassen: ‘Zullen we gaan kijken of we de plek kunnen vinden waar ze haar hebben aangetroffen?’, ‘Ach, wat triest’ en ‘De feestelijkheden werden gestaakt.’ Ze klinken hiermee veel ouder dan de meeste kinderen van een jaar of tien, elf.

De zwart-wit tekeningen van Mike Lowery zijn grappig en een beetje stripachtig. Ze lijken eigenlijk niet helemaal te passen bij de ernst van het verhaal. Misschien heeft Lowery dat expres gedaan om Nathans verhaal wat lichter te maken. Op het omslag zie je Nathan staan met zijn nachtlantaarn. Het felgele licht van de nachtlantaarn is bedekt met een glad laagje. Hierdoor lijkt de nachtlantaarn bijna echt licht te geven. En dat past dan weer heel goed bij dit ontroerende verhaal over een jongen op zoek naar een lichtpuntje in de duisternis.

Eefje.

Leestip: In ‘Onder de blote hemel’ van Cynthia Voigt wachten Dicey en haar broertjes en zusje tot hun moeder terugkomt. Wanneer dat niet gebeurt, begint Dicey aan een lange tocht om een nieuw thuis voor hen te vinden.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.