De man in de wolkenKoos Meinderts

Terug naar lijst
 

De man in de wolken

Titel: De man in de wolken
Auteur: Koos Meinderts
Uitgeverij: Lemniscaat, 2009
ISBN: 978 90 477 0245 0
Illustraties: Annette Fienieg

Terug naar lijst

Taal die precies past

De man in de wolken lijkt wel uit de lucht gevallen, opeens is hij er. ‘Maar toen hij er eenmaal woonde, in zijn houten huis hoog op de berg, leek het wel alsof hij er altijd was geweest.’ De man in de wolken heeft een schilderij, een heel mooi schilderij met ‘een landschap zo mooi, zo schitterend leeg’. De man in de wolken deelt zijn geluk met iedereen uit het dorp, ze komen graag bij hem op bezoek om naar het schilderij te kijken.

'Er waren er ook die vaker kwamen, zoals de geitenhoeder die door de kinderen in het dorp werd uitgejouwd en uitgelachen. Hij kwam heel vaak langs, net als het schelpenmeisje dat van de ene op de andere dag was gestopt met praten, of de oude vrouw die een kinderwagen voortduwde met een pop die ze de fles gaf; of de man die ruzie maakte met de stemmen in zijn hoofd. En dan was er ook nog de eenzame jongen die eigenlijk een meisje was.’

Maar er komt een vreemdeling langs, die de man in de wolken vertelt dat zijn schilderij veel, heel veel geld waard is. En dan verandert alles. Dan wordt de man in de wolken bang voor dieven, mogen de mensen niet meer dichtbij het schilderij komen, en op een dag zijn ze helemaal niet meer welkom. De man in de wolken beschermt zijn bezit, maar dit bezit maakt hem helemaal niet gelukkig.

Gelukkig loopt dit verhaal van Koos Meinderts wel goed af. Hoe? Dat kun je lezen en zelfs horen, want Koos schreef samen met Harrie Jekkers een lied bij dit verhaal. Een lang verhalend lied, een beetje zoals de ‘Ballade van de Dood’, een ander prentenboek van hem. Hier kun je het lied beluisteren. Annette Fienieg maakte de tekeningen bij ‘De man in de wolken’. Voordat ze haar penseel pakte, ging ze eerst op hoogtestage, zoals sporters dat doen. In Zwitserland maakte ze foto’s en tekeningen, die ze daarna thuis weer zo bewerkte dat het helemaal ‘haar’ bergen werden. De tekeningen lijken eenvoudig en stralen de rust van de bergen uit, in blauw en groen. Maar ze laten ook kleine dingen zien die het verhaal niet vertelt. Zo kijk je uit naar de bijzondere mensen die de man bezoeken. Wie is het schelpenmeisje? Wie neemt er een vissenkom of een vogelkooitje mee?

Koos Meinderts schreef een verhaal met een boodschap. Soms is dat een beetje vervelend, een beetje opa-achtig of zo. Maar Meinderts kan het, zelfs als die boodschap zo overbekend is als deze: ‘geld maakt niet gelukkig’. Zijn verhaal lijkt gewoon een heel oud sprookje, opgeschreven in eenvoudige taal, die precies past. Een sprookje, dat nog elke dag voorgelezen kan worden!

Marjolein.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.