De liefste papa en ikArend van Dam

Terug naar lijst
 

De liefste papa en ik

Titel: De liefste papa en ik
Auteur: Arend van Dam
Uitgeverij: Van Holkema en Warendorf, 2005
ISBN: 978 90 269 9878 2
Illustraties: Alex de Wolf

Terug naar lijst

Een vergeetachtige oma en een heldhaftige beer

Soms zou je willen dat je zelf je familie uit kon kiezen. Een leukere vader, een gekker broertje, of een nog lievere oma. Daar denken de hoofdpersonen uit de volgende prentenboeken anders over; de één heeft de beste papa die er is, en de ander de liefste oma.

In ‘Oma in de zomerwei’ gaat Petra met haar moeder op bezoek bij haar demente oma in het verzorgingshuis. Wanneer ze aankomen, zwaait Petra al enthousiast. Maar oma zwaait niet terug; ze herkent hen niet. Mama en oma hebben een moeizaam gesprek, maar als Petra begint te zingen en te dansen, bloeit oma helemaal op.

‘Kom gauw terug,’ zegt oma als ze naar huis gaan. Petra krijgt een dikke knuffel en mama een kus op haar wang. Oma staat weer voor haar raam. Deze keer zwaait ze wel.’

Jaak Dreesen vertelt met weinig woorden een rijk verhaal over vriendschap en dementie. Ondersteund door de schilderachtige illustraties van Anne Westerduin, weet hij in simpele bewoording treffend neer te zetten hoe het voelt om een vreemde te zijn voor iemand die je je hele leven al kent. De tekst is eenvoudig, maar poëtisch en laat veel ruimte over om het onderwerp dementie met een kind te bespreken. Door dit specifieke thema zal ‘Oma in de zomerwei’ hier dan ook vooral voor gebruikt worden. Eigenlijk is dat jammer, want dit mooie boek gaat net zo goed over algemene thema`s als familie en vriendschap.

Een heel ander prentenboek over familie is ‘De liefste papa en ik’. Hier laat de tekst minder aan de verbeelding over en is de toon uitbundiger. Beertje gaat in dit verhaal met papa beer op stap. Beertje vind zichzelf al erg volwassen en wil dit op alle mogelijke manieren aan zijn vader laten zien. Maar je raadt het al, Beertje is iets te enthousiast en slaagt niet helemaal in zijn dappere pogingen zijn volwassenheid te bewijzen. Die vis vangen is toch niet zo makkelijk als het lijkt. En hoe herken je eigenlijk een échte bessenstruik?

Het boek is gebaseerd op herhaling en dat zal bij jonge lezers in de smaak vallen. Op elke bladzijde probeert Beertje iets heldhaftigs te doen, wat steevast mislukt. En dan is papa beer er gelukkig om hem te helpen.Het taalgebruik en de illustraties zijn niet erg origineel en een beetje stereotiep. Papa Beer is de volwassene die zijn kleine leert hoe het er in het echte leven aan toe gaat. Maar daardoor is het wel herkenbaar.

Karin.
 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.