De kriebelsjaal van Kleine UilTatyana Feeney

Terug naar lijst
 

De kriebelsjaal van Kleine Uil

Titel: De kriebelsjaal van Kleine Uil
Auteur: Tatyana Feeney
Uitgeverij: The House of Books, 2013
ISBN: 978 90 443 3911 6
Illustraties:

Terug naar lijst

Verdwijntrucs

Heb jij een kriebeltrui? Of een kriebelmaillot? Of een kriebelmuts? Niks aan, toch? Dat vindt Kleine Uil ook. Zijn nieuwe sjaal kriebelt en dus houdt hij niet van die sjaal. En er is nog meer mis met die sjaal: hij is veel te lang en veel te oranje. Wat doe je dan met zo’n sjaal? Laten verdwijnen natuurlijk.

Kleine Uil strikt de sjaal eerst om het cadeau voor opa en daarna bindt hij hem om de koffer die ver op reis gaat. Helaas komt zijn moeder er steeds achter en haalt de sjaal weer terug. Wanneer Kleine Uil met school naar de dierentuin gaat, moet hij de sjaal echt om van zijn moeder.

Die avond kwam Kleine Uil thuis met heel veel verhalen over wat hij allemaal had meegemaakt in de dierentuin. Maar Kleine Uil had geen kriebelsjaal meer.

Tatyana Feeney heeft ‘De kriebelsjaal van Kleine Uil’ geschreven en getekend. Op het omslag zie je al dat de tekenaar maar twee kleuren gebruikt heeft: oranje en groen. Bijna de hele titel en de naam van de prentenboekenmaker staan in groene letters, alleen het woord kriebelsjaal is oranje. Kleine Uil, die bestaat uit enkele potloodlijnen, heeft een paar groene vlekjes (veertjes) op zijn buik, een driehoekige oranje neus en hij heeft die lange, oranje sjaal om. De achtergrond is helemaal wit.

De prenten in het boek zien er net zo uit. De tekst staat in grote, stevige letters naast de tekeningen. De letters zijn een beetje krasserig ingekleurd met groen. Verder staat alleen Kleine Uil, soms samen met zijn moeder, op het witte papier. Hij laat je weten waar hij wel van houdt, zoals rekenen (Kleine Uil met een rekenbord waarop een som staat) of racen op zijn step (Kleine Uil op de step). Daarna is het de beurt om te vertellen waar hij niet van houdt. Op een van de dubbele pagina’s komt hij daarom zelf niet voor, maar is daar alle ruimte voor de oranje kriebelsjaal. De sjaal is heel anders dan de potloodtekeningen van Kleine Uil: het lijkt of de sjaal met een stempel is gemaakt.

Door al dat wit gaat je aandacht volledig naar Kleine Uil en zijn sjaal. Ook al is Kleine Uil heel eenvoudig getekend, je weet wel precies hoe hij zich voelt. De tekening waarop Mama bovenop een ouderwetse telefoon met draaischijf staat en met de dierentuin belt, is heel grappig. Net zoals die waarop Kleine Uil vertelt over zijn dagje uit: de kop van Kleine Uil staat onderaan de pagina met daarboven een grote praatballon (zoals in een stripverhaal), waarin een olifant, een leeuw, een krokodil en een giraf getekend zijn.

‘De kriebelsjaal van Kleine Uil’ is een grappig verhaal over een herkenbaar onderwerp. Kleine Uil, wat heb je nog meer kwijtgemaakt?

Inger.

 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.