De kids of appetiteDavid Arnold

Terug naar lijst
 

De kids of appetite

Titel: De kids of appetite
Auteur: David Arnold
Uitgeverij: Blossom Books, 2017
ISBN: 978 90 206 7893 2
Illustraties:

Terug naar lijst

Ik ga pas weer naar huis als het klaar is

Dit boek begint in de verhoorkamer van een politiebureau. De zestienjarige Vic en zeventienjarige Mad proberen tijd te rekken zodat hun vriend Baz tijd heeft voor… Voor wat? Dat is nog onduidelijk. Wat wél duidelijk is, is dat Baz wordt verdacht van moord. Vic en Mad vertellen de politie wat er is gebeurd. Met zoveel mogelijk omwegen.

Vic neemt je mee naar acht dagen eerder, toen hij wegliep van huis. Hij nam de urn van zijn vader mee, en daarin vond hij – behalve as – een brief aan zijn moeder en een cryptische lijst van plaatsen waar zijn vader uitgestrooid wilde worden:

  1. Hang me onder de Salon.
  2. Gooi me van de Palissades.
  3. Begraaf me tussen de rokende bakstenen van onze eerste kus.
  4. Verdrink me in onze wensput.
  5. Werp me van de top van onze rots.


Vic heeft geen idee waar deze plekken zijn of wat ze voor zijn ouders betekenden. Wanneer Baz hem opneemt in zijn onwaarschijnlijke vriendengroep – de Kids of appetite – heeft Vic vier gloednieuwe vrienden die hem helpen: Baz die zijn eigen boek wil schrijven, Zuz die niet praat maar toch duidelijk te verstaan is, Mad die het liefst in haar lievelingsboek zou willen verdwijnen en de brutale Coco. Samen gaan ze op zoek naar de plaatsen waar Vics vader uitgestrooid wilde worden. Gaandeweg leert Vic niet alleen de Kids of appetite, maar ook zijn ouders en zichzelf beter kennen.

Vics verhaal wordt afgewisseld met dat van Mad, die haar eigen problemen heeft. Die problemen voeren haar telkens terug naar haar huis, waar uiteindelijk de moord plaatsvindt waarvan Baz wordt verdacht. Terecht? Of zit de moordzaak toch heel anders in elkaar?

Vic is een bijzonder personage. Hij heeft het Moebius-syndroom, een aandoening waardoor hij de spieren in zijn gezicht niet kan bewegen. Hierdoor denken veel mensen dat hij dom is en geen emoties heeft. Hartverscheurend zijn de scènes waarin voorbijgangers en kinderen op straat het telkens weer nodig vinden om Vic aan te staren of hem na te roepen. Het is vooral hier dat David Arnold de warmte en onvoorwaardelijke vriendschap van de Kids of appetite prachtig tot leven brengt: ‘Een klein kind wees naar me en vroeg aan zijn moeder wat er met mijn gezicht was. (…) Er was een heleboel dat ik dit kind wilde vertellen. Maar dat deed ik niet. (…) 1. Baz sloeg een arm om mijn schouder. 2. Coco sloeg een arm om mijn middel. 3. Nzuzi schonk het kind en zijn moeder een woedende blik. Er brandden tranen in mijn ogen, maar het waren tranen van het goede soort.’

Tegelijkertijd bevat het verhaal veel humor, met dank aan Vics sarcastische gedachten. Bijvoorbeeld: ‘Ik had weinig ervaring met het verbreken van relaties, aangezien een relatie pas kon worden verbroken als je eerst een keer op date was geweest. Ik had nog maar weinig geluk gehad met eerste dates. Maar ja. Ik had een supervette Honkballenknijper en een cool-maar-niet-de-traditionele-zin-van-het-woord kapsel dat de razend knappe, razend jonge Rob Lowe ooit had gehad, dus ik maakte me geen zorgen.’

Het enige nadeel van dit boek is misschien dat er zoveel personages en verhaallijnen zijn. Gelukkig is ‘De Kids of appetite’ zo spannend, grappig en ontroerend geschreven dat je het verhaal in één ruk uit wilt lezen. Net als rechercheur Bundle en brigadier Mendez, die Mad en Vic verhoren, wil je weten wat er is gebeurd. Maar vooral is het een bijzondere coming of age-roman, waarin Vic ontdekt hoe hij verder moet leven zonder zijn vader en dat hij mag zijn zoals hij is.

Eefje.

Leestip: in Paper Towns van John Green gaan Q en zijn ongebruikelijke groep vrienden op zoek naar de verdwenen Margo.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.