De geur van roestig ijzerHarm de Jonge

Terug naar lijst
 

De geur van roestig ijzer

Titel: De geur van roestig ijzer
Auteur: Harm de Jonge
Uitgeverij: Uitgeverij Hoogland & Van Klaveren, 2014
ISBN: 978 90 8967 163 9
Illustraties:

Terug naar lijst

Herinneringen en toekomstdromen

‘De geur van roestig ijzer’ is een toepasselijke titel. Joeri, het hoofdpersonage, vangt herinneringen namelijk in geuren. Oude aftershave laat hem bijvoorbeeld aan zijn vader denken.

‘Hoe vertel ik je hoe iets ruikt wat je niet kent? Het is zo moeilijk geuren te beschrijven. Meestal vergelijk je ze met iets bekends. Je zegt bijvoorbeeld dat iets naar chocolade ruikt, naar boenwas of appels. Je moet dus iets noemen wat de ander al kent.’

Niet alleen verzamelt Joeri geuren uit het verleden, hij probeert ook geuren na te bootsen. Zoals de geur van zijn overbuurmeisje, waar hij een beetje verliefd op is. Nesrin, die deels naar roestig ijzer ruikt.

Nesrin is geen meisje zoals alle anderen. Haar favoriete plaats is de autosloperij van haar vader, waar ze rond rijdt in auto’s en op zoek gaat naar ontdekkingen. Wanneer haar vader aan komt rijden met een oude Volvo, gaat het avontuur van Nesrin en Joeri van start.

In het dashboardkastje vinden ze een mapje met foto’s. Ze gaan op zoek naar de eigenaar en vinden Bruno Levie. Hier houdt de reis niet op, maar begint hij juist.

Harm de Jonge heeft het boek geschreven op een manier dat iedereen er iets in herkent. Alle personages missen namelijk iemand. Joeri mist zijn vader in Zweden, Nesrin wil het liefst direct haar moeder bezoeken, die ver weg in de Zviccynvallei in Turkije begraven lig, en de eenzame Bruno Levie verlangt naar Rachel, die in het Vlinderdal in Israël is. Het gemis van de personages wordt hun drijfveer, waardoor het boek niet alleen over het verleden, maar vooral over de toekomst gaat. De stijl waarin Harm schrijft is erg fijn om te lezen. De zinnen zijn niet te lang en het verhaal is vlot geschreven. Daarnaast laat hij telkens aan de lezer zien dat je de wereld niet alleen kunt bekijken door je ogen, maar dat geuren en geluiden net zo belangrijk zijn. Hij beschrijft veel geluiden, maar laat zijn personages er ook goed naar luisteren en erover vertellen:

“Geluiden zijn soms zo mooi, Nesrin. Niet die schrootpers, natuurlijk. Maar muziek, het zingen van vogels.”
“Als de schapen en koeien ’s avonds terugkomen,” zei ze. “Dat weet ik nog. De schapen blaten, de belletjes rinkelen.” “Zijn er ook vogels daar?” “In het riet bij de Rode Rivier zitten altijd waterpiepers. Die hoor je de hele dag. Alsof hun snavel een fluitje is.” We bedachten een poosje mooie geluiden. Kiezelstenen die over elkaar schuren, het ritselen van het riet, het zingen van krekels.

Doordat de personages zo veel verschillende kanten hebben, worden ze net echt. Harm de Jonge legt alles tot in detail uit, waardoor je de personages goed begrijpt. Het boek gaat niet alleen over iemand missen en verlangen naar iets anders, maar zeker ook over vriendschap en elkaar begrijpen. Wat daarnaast ook bijzonder is, is dat je het boek ook in het Turks kunt lezen als je dat fijner vindt. Het heet dan ‘Paslı Demir Kokusui’.

Julie.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.