De dag dat ik een vogel werdIngrid Chabbert

Terug naar lijst
 

De dag dat ik een vogel werd

Titel: De dag dat ik een vogel werd
Auteur: Ingrid Chabbert
Uitgeverij: Hoogland & Van Klaveren, 2019
ISBN: 978 90 8967 277 3
Illustraties: Guridi

Terug naar lijst

Als je verliefd bent, krijg je vleugels

‘Wie verliefd is, moet inventief zijn. En zijn vleugels durven uitslaan!’. Dat staat op de achterkant van het prentenboek ‘De dag dat ik een vogel werd’. Maar wat is dat, inventief zijn? En hoe kun je je vleugels uitslaan? Bekijk dit ontroerende prentenboek, dan zul je het ontdekken.

Het verhaal gaat over een jongetje dat verliefd is op Isabel. Hij wordt een vogel, omdat Isabel van vogels houdt: ‘Ze heeft vogels op haar broeken en jurken. Ze heeft vogels in haar haar.‘Isabel heeft alleen maar oog voor vogels.’. Dus een vogel worden is dan een goed idee als je verliefd bent. Het jongetje verstopt zich in een vogelkostuum. Maar in dat vogelpak is het helemaal niet handig. Het jongetje kan niet voetballen, plassen of in een boom klimmen en in de regen ruikt hij naar natte hond. Dat is wel een beetje zielig voor hem, maar ook wel heel erg grappig om te zien.

Dit boek is anders dan andere prentenboeken. Geen snoezige tekeningen zoals in veel prentenboeken. Met eenvoudige grijze pennestreken laat Guridi zien hoe het jongetje naar Isabel kijkt en hoe de anderen hem zien, vermomd als vogel. Juist door het vermommen, merkt Isabel hem op en krijgen ze contact. De tekst van Ingrid Chabbert geeft de gevoelens van het jongetje prachtig weer: ‘Iedereen op school kijkt naar me. Ze lachen, maar dat kan me niet schelen. Ik trek mijn pak niet uit. Ik ben een vogel.’.

Het bijzondere van ‘De dag dat ik een vogel werd’ is ook dat het in het begin lijkt of de illustraties en de tekst helemaal niet bij elkaar horen. Je léést over de verliefdheid van het jongetje, maar je zíet de bouw van een vogelkooi. Pas op de derde pagina komen tekst en beeld samen als het jongetje de vogelkooi over zich heen trekt en het een vogelkostuum blijkt te zijn.

Eén pagina valt extra op, omdat het de enige pagina met kleur is. Het zijn de veren van het vogelkostuum, in blauw, wit en zwart krijt. Er staat bij: ‘Ik voel me mooi in mijn pak.’. Omdat de veren van heel dichtbij getekend zijn, kun je ze bijna aaien en lijkt het of je zelf in het vogelpak zit. Daarom voel je niet alleen hoe mooi hij zich voelt en kracht put uit zijn verenpracht, maar ook hoe verlegen het jongetje is. Hij verstopt zich eigenlijk voor zijn gevoel.

Op het laatst is het jongetje geen vogel meer, maar toch voelt het alsof hij kan vliegen. Hoe dat kan, zie je op de laatste pagina. Maar kijk ook maar eens goed naar de schutbladen, die voorin en achterin het boek zitten, die verklappen ook al een beetje het einde van het verhaal.

Loes.

Leestip: Hou je van boeken die gaan over het uitslaan van je vleugels en waarin de illustraties meer vertellen over het verhaal? Lees dan ook Het gelukkige eiland van Marit Törnqvist.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.