De 1001 geheimen van Eva ZoutJudith Eiselin

Terug naar lijst
 

De 1001 geheimen van Eva Zout

Titel: De 1001 geheimen van Eva Zout
Auteur: Judith Eiselin
Uitgeverij: Querido, 2006
ISBN: 978 90 451 0298 6
Illustraties:

Terug naar lijst

Geheimen zijn vlakbij

Eva Zout heet met haar achternaam eigenlijk Benschop, maar omdat haar vriendin Eva Peper heet, gaan ze als Zout en Peper door het leven. Maar Zout is de laatste tijd een beetje kinderachtig, vindt Peper. Zout houdt er niet van om naar de stad te gaan om bh's te kijken, ze houdt niet van zoenen en niet van jongens. Eva Zout houdt niet van veranderingen. Zo houdt ze van de struiken die níet hun blaadjes verliezen in de herfst. ‘Ik vind dat mooi. Het is fijn dat er zulke dingen bestaan, dingen die nooit veranderen.' Eva is wel gek op geheimen, op spieden en speuren. Ze wil later spion worden. En er zijn heel veel geheimen, die Eva als spion ontrafelt. Maar of ze daar nu blij mee is...

Judith Eiselin schrijft prettig. Niet ingewikkeld, maar ook niet voorspelbaar. Ze heeft van Eva een écht meisje gemaakt, een meisje dat in iedere groep 8 zou kunnen zitten. Eva is supergoed op school, maar de andere kinderen vinden haar een beetje vreemd, een beetje een stuudje. Of zoals meester Prikov tegen haar moeder zegt: ‘Eva heeft een wonderlijk krachtige fantasie.' Tja, die meester, dat is eigenlijk Eva's grootste geheim. Ze is tot over haar oren verliefd op hem. Peper snapt er niets van en plast bijna in haar broek van het lachen als Zout haar geheim onthult. Eva probeert zoveel mogelijk over de meester aan de weet te komen. Onder haar bed heeft ze al een hele verzameling meesterdingen: drie sigarettenpeuken, een twix-papiertje, een krijtje en een lege vulling van zijn vulpen. Ook ontdekt ze dat hij van pronkbonen houdt en dat zijn opa spion was voor de KGB of zoiets en ze leert al een beetje Russisch.

Maar Eva ontdekt nog veel meer: een vreemd blauw doosje in haar moeders kast, een vader die wel verdacht veel achter de computer zit, rare telefoontjes. En dan heeft Eva er genoeg van, de geheimen worden haar een beetje te veel. Want als je je vader ziet zoenen met een vreemde, dan wil je weg. En dan komt het, heel snel, toch weer allemaal goed. Het lijkt wel of Judith Eiselin ‘De 1001 geheimen van Eva Zout' een beetje heeft afgeraffeld. En dat is jammer omdat de rest van het boek zo mooi is. Maar ook omdat je eigenlijk nog helemaal geen afscheid van Eva wilt nemen.

Eva neemt zelf wel afscheid van Zout, vanaf nu is ze gewoon Eva. ‘Hier fietst Eva. De enige Eva. De echte Eva. Daar ga ik dan'. Ja, daar gaat ze en dat is jammer, want eigenlijk ben je wel gek op haar geworden. Ja, daar gaat ze, maar je weet dat ze het redt.

Marjolein.

 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.