Charlie WallaceStan van Elderen

Terug naar lijst
 

Charlie Wallace

Titel: Charlie Wallace
Auteur: Stan van Elderen
Uitgeverij: Nieuw Amsterdam, 2006
ISBN: 978 90 468 0099 7
Illustraties:

Terug naar lijst

Een bijzondere vriend

Af en toe heb je van die boeken, de bíjna helemaal perfect zijn. Het verhaal is goed, de hoofdpersonen zijn mooi uitgewerkt en de spanningopbouw is geweldig. Je zit helemaal in het verhaal, tót het einde zich aandient. Een einde waarbij je denkt: ‘Hè? Wat moet ik híer nou weer mee?'

‘Charlie Wallace' van Stan van Elderen is zo'n boek. Een prachtig verhaal over Jonathan, die zich nogal verloren voelt. Zijn ouders hebben het te druk met hun carrière, en laten hun zoon behoorlijk aan zijn lot over. Hij is net terug van een jaar op een internaat, waar hij een traumatische ervaring heeft opgelopen. Ook daar kan hij niet met zijn ouders over praten; ze sturen hem naar een psychiater, zodat hij daar zijn ellende kan verwerken. Maar de sessies boeien Jonathan niet bijzonder en hij voelt zich in de steek gelaten door de hele wereld.

Gelukkig ontmoet hij op een ochtend de vrolijke Charlie Wallace. Charlie laat zich niet door vervelende leraren in een hoekje drukken en zegt wat hij denkt. Aan één kant vindt Jonathan dat vreselijk irritant, maar toch ook intrigerend. In de paar dagen die volgen worden ze goede vrienden, en Jonathan heeft eindelijk het idee dat er iemand naar hem luistert.

‘Charlie Wallace' heeft wel wat weg van de bekende Amerikaanse roman ‘The Catcher in the Rye' (De vanger in het graan) van J.D. Salinger. Ook dit boek gaat over een wat verloren jongen die rondhangt in New York. Gelukkig is die vergelijking verder niet storend. Bovendien is dit boek veel moderner dan de klassieker van Salinger, en dus ook voor jongeren een stuk toegankelijker. Als Jonathan Charlie meeneemt naar Ground Zero, de plek waar ooit de Twin Towers van het World Trade Center stonden, krijgt het boek ineens een heel realistisch tintje. De sfeerbeschrijvingen van de stad zijn sowieso erg goed - je wilt er spontaan van naar New York!

Maar ja, dat einde hè? We zullen er hier niet al te veel over verklappen, maar het geeft het gevoel dat Van Elderen het verhaal net even iets té snel heeft afgekapt. Hij wilde er waarschijnlijk expres geen happy end aan draaien, en de boodschap overbrengen dat boeken niet altijd een afgesloten geheel hoeven te vormen. Dat is op zich een prima idee, maar toch werkt het niet helemaal. Je blijft achter met het gevoel dat Van Elderen na de eerste 170 pagina's minimaal nóg 170 pagina's heeft geschreven, maar dat die uiteindelijk in drie pagina's zijn samengevat.

Bianca.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.