BirdieLaure van den Broeck

Terug naar lijst
 

Birdie

Titel: Birdie
Auteur: Laure van den Broeck
Uitgeverij: Lannoo, 2012
ISBN: 978 90 209 8930 4
Illustraties:

Terug naar lijst

Over elfjes en schoften

Birdie is zestien en woont bij haar naïeve, zelfingenomen moeder. Haar vader verloor ze een paar jaar voordien en haar moeder wil het liefste dat Birdie hem zo snel mogelijk vergeet. Afleiding vindt ze bij Cassius, een vriend van school die misschien meer is dan een vriend. Cassius kan haar laten vergeten hoe alleen ze is. De personages in ‘Birdie’ zijn niet bloedmooi of buitengewoon begaafd, Cassius heeft een beugel en Birdie zegt nooit wat ze zou willen zeggen. Ze citeren niet om de haverklap uit Shakespeare, een verademing. Birdie is eigenzinnig en blijft op een afstand, maar met Cassius zou je zo in een lift vast willen zitten, zo liefdevol en levensecht zet de schrijfster hem neer. Als ze elkaar omhelzen is dat zowel innig als onhandig, zoals dat ook in het echt gaat, en ze doen dat maar één keer in het hele boek, dus je hoeft je als lezer geen zorgen te maken dat je te weinig omhelsd wordt.

Het boek is ingedeeld in twee grote delen, De stad en Het eiland. Over de plot weet je beter niet te veel, neem gewoon aan dat het een sterk verhaal is, met een spel van aantrekken en afstoten tussen de personages, met pesterijen op school, een spreekbeurt die maar niet wil lukken, een moeder met een verborgen agenda, verraad, met zelfs een spectaculaire aardverschuiving in de ontknoping. Vervelen doe je je nooit, ook al omdat Laure Van den Broeck haar personages laat bewegen op ongewone plekken. Als Birdie met haar moeder en tante uit eten gaat, baadt het restaurant in een paarse gloed alsof ze op de set van een vroege sciencefictionfilm zitten. In dat restaurant zit een tafel vol jongemannen verkleed als Romeinse centurions. Op het eiland waar haar grootvader wordt begraven, dringen Birdie en Cassius binnen in een verlaten pretpark dat The Vanishing Village heet. Het hele eiland lijkt op instorten te staan, wat de spanning behoorlijk opdrijft aangezien de schrijfster er doodleuk alle personages heeft verzameld. Daar moét iets gebeuren, en dat doet het ook, en hoe.

Komt daar nog bij dat Laure Van den Broeck er voluit voor durft te gaan en niet met samengeknepen billen schrijft. De zee wordt dreigend alsof er een monster onder het wateroppervlak zit, de maan is een enorme ballon in het keukenraam, stilte wordt ‘iets kwaadaardigs (…) op weg naar een afgelegen dorp, iets duivels waardoor de honden jankend onder de tafel kropen in plaats van te blaffen.’ Zo’n stilte dus, en zo’n boek. Ik heb me laten vertellen dat de schrijfster het boek in het Engels schreef en alles ademt ook een Engelse sfeer uit. Dat levert een intense, pakkende good read op, waar je van nageniet als van een long walk in the hills, stormwind in de rug. 

Evelien de Vlieger.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.