Beertjes bootjeEve Bunting

Terug naar lijst
 

Beertjes bootje

Titel: Beertjes bootje
Auteur: Eve Bunting
Uitgeverij: Gottmer, 2004
ISBN: 978 90 257 3845 7
Illustraties: Nancy Carpenter

Terug naar lijst

Over slimme beren en domme Gruffalo’s
 

Sinds de uitvinding van de teddybeer, vernoemd naar de bekende Amerikaanse president Theodore ‘Teddy’ Roosevelt, in 1902, is de beer meestal het eerste dier dat je als kind leert kennen. En wat is leuker dan een pratende beer? Berenboeken blijven dan ook populair.

Een erg leuk, mooi vierkant vormgegeven berenboekje is ‘Ik’ van Philip Waechter. In een reeks van dertig tekeningen met een bijbehorend zinnetje, vertelt een knappe beer hoe geweldig hij zichzelf vindt.

‘Ik ben ongelooflijk moedig. Onbevreesd ga ik iedere uitdaging aan.’

Kortom, beer zit goed in zijn berenvel. Beers vrolijkheid en optimisme werken aanstekelijk voor klein en groot. Maar ook beer blijkt niet alles alleen te kunnen. Als hij eenzaam is, dan rent hij naar jou: ‘Geweldig dat jij er bent!’ Philip Waechters teksten en tekeningen maken van ‘Ik’ een fantastisch boekje over zelfvertrouwen en vriendschap, ontroerend en grappig tegelijk.

Een ander berenboek is ‘Beertjes bootje’ van Eve Bunting. Het is lang zo grappig niet als ‘Ik’, maar even aandoenlijk, met simpele, maar sfeervolle tekeningen. Het gaat ook over een onderwerp dat je zult herkennen, namelijk: groeien. Beertje houdt intens van zijn bootje, waarin hij urenlang rondpeddelt, vist of dagdroomt. Maar beer wordt groter en op een dag past hij er tot zijn verdriet niet meer in. Dan gaat hij op zoek naar een ander beertje en geeft zijn bootje weg. ‘En als jij een beer bent (…), dan moet jij weer een ander beertje zoeken dat in het bootje past.’

Zo snijdt Eve Bunting ook het onderwerp ‘delen’ aan. Daarmee zou het boekje wel erg braaf worden, maar gelukkig eindigt het grappig. Beer is wel goed, maar niet gek; hij bouwt onmiddellijk voor zichzelf een grote boot.

Een Gruffalo is beslist geen knuffelbeer, maar wat dan wel? Hij is lelijk met zijn zwarte tong, scherpe nagels, paarse stekels en gloeiende, oranje ogen. En toch hebben kinderen wereldwijd ook dit beest in hun harten gesloten. ‘Het kind van de Gruffalo’ is een vervolg op het populaire verhaal ‘De Gruffalo’ van Julia Donaldson.

Papa Gruffalo waarschuwt Gruffalokind voor de Grote Gevaarlijke Muis. Het eigenwijze Gruffalokind gaat toch op zoek. In het bos vindt hij een lekker smakelijk muisje. Net als hij hem wil opeten, komt de maan op en werpt een gigantische schaduw van muis op de grond. Het Gruffalokind schrikt ontzettend van dit grote monster. Zo is muisje net als in het vorige Gruffaloboek de Gruffalo te slim af.

De prenten zijn prachtig, kleurrijk en je ziet steeds meer leuke details. In het Engelse origineel is de tekst in een meeslepend ritme geschreven. De vertaler is erin geslaagd dit ook in de Nederlandse versie goed uit de verf te laten komen.

Aukje.
 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.