Anton kan toverenOle Könnecke

Terug naar lijst
 

Anton kan toveren

Titel: Anton kan toveren
Auteur: Ole Könnecke
Uitgeverij: Gottmer, 2007
ISBN: 978 90 902 1352 1
Illustraties:

Terug naar lijst

Hocus pocus pilatus pas

Tovenaars hebben een zwarte punthoed met gele, paarse of zilveren sterren en goochelaars dragen vaak een zwarte hoge hoed, waaruit later een wit konijn tevoorschijn komt. Het jongetje Anton uit ‘Anton kan toveren’ heeft een iets te grote, roodbruine tulband op zijn hoofd. Dat is zo’n hoed van een sultan. Anton denkt dat de tulband een toverhoed is. Hij gaat proberen of hij met de hoed echt kan toveren. Eerst wil hij een boom wegtoveren, maar dat lukt niet. Anton geeft niet op, hij probeert het nog een keer. Deze keer wil hij een vogeltje wegtoveren. Dat lukt! Anton weet het nu zeker: hij kan toveren. Hij kan niet wachten om het grote nieuws aan zijn vriendje Lucas te vertellen.

‘“Kan je echt niet,” zegt Lucas.
“Kan ik echt wel,” zegt Anton.
“Kan je echt niet,” zegt Lucas.
“Ik tover jou weg!” zegt Anton.’

Anton is zo boos op zijn vriendje dat hij Lucas wegtovert. Eerst vindt Anton dat prachtig, maar daarna vindt hij het helemaal niet leuk dat Lucas weg is. Hoe moet Anton zijn vriendje terugkrijgen?

Niet alleen de toverhoed van Anton ziet er anders uit dan andere toverhoeden, ook het boek waarin de schrijver/tekenaar Ole Könnecke over Anton vertelt ziet er niet echt toverachtig uit. Het is een vierkant prentenboek waarvan het omslag helemaal warmgeel is en waarop alleen Anton, het vogeltje en de boom te zien zijn. Anton en het vogeltje zijn van glimmend papier op het omslag geplakt. Bij het zien van het boek denk je al: die Anton is bijzonder, maar zou hij echt kunnen toveren? Het staat er wel met grote letters op, maar toch.

De schrijver gebruikt die grote, ronde letters ook voor de tekst onder zijn tekeningen. In korte, krachtige zinnen vertelt Ole Könnecke hoe Anton ontdekt dat hij kan toveren. De tekeningen vertellen de rest van het verhaal: zij laten zien hoe Anton rondloopt met zijn toverhoed en hoe de hoed over Antons ogen zakt wanneer hij aan het toveren slaat. Anton ziet dan niet wat er om hem heen gebeurt, maar de lezer ziet dat natuurlijk wel. En daar zit de grap.

De tekenaar heeft maar een paar kleuren (okergeel, oranje en bruinrood) en een paar figuurtjes (Anton, het vogeltje, de boom, Lucas, Laura en Nina) voor zijn illustraties gebruikt. Daarmee roept hij heel knap op elke pagina een nieuwe sfeer op en maakt hij duidelijk hoe Anton zich voelt. De jury van Leespluim vindt ook dat ‘Anton kan toveren’ een mooi en grappig prentenboek is en heeft daarom aan het boek de Leespluim van september 2007 toegekend. En die pluim is terug te vinden op Antons toverhoed.

Inger.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.