Al dat heerlijke verdrietPeter van Gestel

Terug naar lijst
 

Al dat heerlijke verdriet

Titel: Al dat heerlijke verdriet
Auteur: Peter van Gestel
Uitgeverij: Querido, 2011
ISBN: 978 90 45112268
Illustraties:

Terug naar lijst

Verdomde heerlijk

Ken je Thomas uit ‘Winterijs’ nog? En Felix uit ‘Kleine Felix’? De bijdehante jochies uit de boeken van Peter van Gestel, die overal een gevat antwoord op hebben, maar tegelijkertijd nog heel veel niet begrijpen? De jongens die leven in de stervenskoude winters vlak na de Tweede Wereldoorlog? De jongens die geen prettig thuis hebben, vloeken, kattekwaad uithalen en zich van grote mensen weinig aantrekken? Daar is er nu een derde van! Jasper.

Jasper komt uit Peter van Gestels nieuwste boek ‘Al dat heerlijke verdriet’. Hij vindt: ‘Het is aardig voor anderen wanneer je een braaf en doodgewoon jongetje bent, zelf heb je daar niks aan, je verveelt je de hele dag dood met jezelf.’ Kijk, zo’n jongetje gaat het goed kunnen vinden met Thomas en Felix.

Jaspers gezin is geen gezellig gezin. Jaspers moeder houdt wel van wat schelden en af en toe een klap uitdelen. En als ze ziek is zegt ze: ‘Ik ben het liefst alleen. (...) Met jullie om me heen word ik nog zieker.’ Jaspers vader en moeder zijn niet lief tegen elkaar. Jaspers vader wordt door mensen een schooier genoemd. Of een nietsnut. En daar is Jaspers moeder het mee eens. Zij vindt dat hij ‘stinkt als een ouwe hond’ en even smerig is als een varken na een modderbad. Ze klaagt en zeurt dat hij werk moet zoeken in plaats van op straat rond te hangen.

Maar Jaspers vader heeft geen zin om te doen wat andere mensen willen. Hij snapt niet waarom je moet werken als je liever andere dingen doet. Zo heeft Jaspers vader lekker veel tijd voor Jasper en zijn zus Reni. Totdat hij steeds zieker wordt, steeds erger moet hoesten en op een dag dood wordt gevonden op een bankje in het park. Jasper raakt de kluts kwijt. Hij weet van verdriet niet meer wat hij moet doen. ‘Niemand mocht mij aanraken. Niemand raakte mij aan. Ik dacht nergens aan.’

Toch leert hij dat huilen en lachen samengaan. ‘Verdrietig’ is eigenlijk een prachtig woord, vindt hij. Net als Thomas en Felix leert Jasper iets belangrijks: hij ontdekt dat de wereld niet altijd fijn is, maar dat je er dan toch nog plezier in kunt maken. En net als Thomas en Felix houdt Jasper zich groot en sterk, doet hij stoer om te verbergen wat hij het liefst zou willen: een beetje liefde. Peter van Gestel zegt dat allemaal niet zo precies in het boek, hoor. Hij laat het alleen merken. Dat is de grote kracht.


‘Al dat heerlijke verdriet’ is een heerlijk boek. Over verdriet, dat wel, maar als Peter van Gestel over verdriet schrijft, kan dat alleen maar rillingen van genoegen, grinnikjes en grote glimlachen opleveren. Jasper, Thomas en Felix zouden zeggen: een boek om je suf te genieten.

Linda.

 


 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.