Achter de stilteBeate Teresa Hanika

Terug naar lijst
 

Achter de stilte

Titel: Achter de stilte
Auteur: Beate Teresa Hanika
Uitgeverij: Lemniscaat, 2010
ISBN: 978 90 4770 281 8
Illustraties:

Terug naar lijst

En opa was de wolf

En dan zegt Lizzy dat ik iets moet vertellen over vroeger, iets leuks, maar het rare is dat ik niks kan bedenken. Nou ja, bijna niks. Het is alsof ik een fotoalbum opensla dat bezaaid is met honderden blinde vlekken. Een beetje kan ik ze nog wel herkennen, halve, gescheurde foto’s, maar niks wat helemaal compleet is, in ieder geval geen leuk verhaal.

Justine komt er in ‘Achter de stilte’ langzaam maar zeker achter wat die blinde vlekken in haar geheugen zijn. Een leuk verhaal is dat niet, wel een verhaal dat onder je huid gaat zitten. Een verhaal dat je meesleept, je laat huilen en laat gruwen.

‘Rotkäppchen muss weinen’ (Roodkapje moet huilen) is de Duitse titel van dit boek en die past misschien beter bij het verhaal dan de Nederlandse titel. De Roodkapje in ‘Achter de stilte’ is Justine, die elke dag een mandje met lekkers naar haar zieke opa brengt. Maar is opa wel echt ziek? Nee, in deze versie van Roodkapje is opa niet ziek, maar is opa de wolf. Hij kan zijn handen niet thuis houden, hij zit aan Justine, kust haar…

Eén zuignap op mijn mond zuigt mijn adem uit me en stoot zijn adem in me, een grauwe tong die langs mijn lippen likt.
‘Dat vind je toch fijn, Justientje, dat moet je toch fijn vinden,’ zegt hij en kust me, trillend.
Er gebeurt iets vreemds. Ik voel hoe ik me uit mijn lichaam terugtrek. Langzaam, eerst uit mijn benen, dan uit mijn buik en dan verder naar boven.

Justine gruwt ervan, verstijft, maar als ze dit aan haar vader vertelt, praat hij er gewoon dwars doorheen. En de tweede keer lachen ze haar thuis zelfs uit! Justine is zo alleen, alle volwassenen om haar heen kijken de andere kant op. En zelfs haar lieve oma, die donders goed weet wat er gebeurt als opa Justine meeneemt naar de badkamer, redt Justine niet. Justine kan maar één ding doen: verdwijnen uit haar lichaam als het gebeurt en verdwijnen uit haar hoofd als de vreselijke herinneringen terugkomen. Beate Teresa Hanika beschrijft dit zo goed, alsof ze precies weet hoe het werkt. Hanika schrijft sowieso ongelooflijk goed. De lichtheid en de humor waarmee ze het drama vertelt, maken dat je dit boek nooit meer vergeet.

En gelukkig is Justine toch niet helemaal alleen, ze heeft Lizzy. De beste vriendin van de hele wereld, want Lizzy doet wat al die grote mensen hadden moeten doen. Ze luistert naar Justine, gelooft haar en helpt haar. Zonder Lizzy was dit verhaal een groot donker gat geworden, maar met Lizzy kan Justine de stilte achter zich laten en naar het licht toe kruipen.

Marjolein.
 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.