Aan de kant, ik ben je oma niet!Bette Westera

Terug naar lijst
 

Aan de kant, ik ben je oma niet!

Titel: Aan de kant, ik ben je oma niet!
Auteur: Bette Westera
Uitgeverij: Gottmer, 2012
ISBN: 978 90 257 5075 6
Illustraties: Sylvia Weeve

Terug naar lijst

Zeven zoete knulletjes, hun oude moeder - en vele anderen!

Mevrouw Van Veen van kamer 1
is haast de hele week alleen.
Ze leest een boek, ze kijkt tv,
ze drinkt een kopje koffie mee
o
mdat het van de zusters moet.
Alleen-zijn vinden die niet goed.

Ben jij wel eens in een verzorgingshuis geweest? Je weet wel: dat is zo’n groot tehuis waar mensen wonen die al erg oud zijn. Ze hebben er hun eigen kamers en er zijn zusters die voor hen zorgen. Of broeders. Misschien woont je opa of oma wel in een verzorgingshuis. Wie er ook wonen, zijn mevrouw Van Veen, meneer Bartels en het echtpaar Roest – van Remmerswaal. Over hen en nog veel meer andere mensen gaat ‘Aan de kant, ik ben je oma niet!’
In twaalf keer twee gedichten vertelt Bette Westera over het leven van mensen die al heel oud zijn. Zo lijkt mevrouw Van Veen uit het eerste gedicht een eenzame bejaarde mevrouw. Maar dat valt wel mee. Ze heeft zeven zonen die elke zondag langs komen om hun moeder voorzichtig in bad te doen. Met lavendelolie en met zeven zachte, warme doeken om haar weer af te drogen.

Zo gaat dat elke zondag en ze vinden het een feest,
die zonen – maar mevrouw Van Veen nog wel het allermeest!

Wanneer je de bladzijde omslaat en openvouwt, lees je nog een gedicht over mevrouw Van Veen. In dat gedicht is ze nog jong en krijgt ze een zevenling. Zeven zoete knulletjes, met donkerblonde krulletjes. Op de prachtige gekleurde plaat van Sylvia Weve zie je zes jongetjes met een krul in hun kuif nieuwsgierig over de rand van een enorme kinderwagen kijken. Het zevende jochie zit op de arm van zijn moeder. Ze hebben het fijn samen, dat zie je zo.

Zo gaat het bij elk gedicht. In het vers over mevrouw Verweerd lees je dat zij sinds kort de adoptie-oma is van Annabella en Jeroen, want die hadden zelf geen oma. Uit het tweede gedicht blijkt hoe goed die oplossing is, want mevrouw Verweerd heeft nooit kinderen gekregen en werd tot haar verdriet dus ook nooit grootmoeder.

De gedichten van Bette Westera lijken soms een beetje op die van Annie M.G. Schmidt. Het zijn korte verhalen op rijm, die laten zien dat oude mensen ook jong zijn geweest. Wat ze vroeger meemaakten, heeft vaak invloed gehad op wie ze nu zijn. Soms is dat iets om te lachen, vaak moet je erover nadenken en een enkele keer word je er zelfs een beetje verdrietig van. ‘Aan de kant, ik ben je oma niet!’ is een fijn boek om samen met je opa of oma te bekijken. Wedden dat ze jou ook veel over vroeger kunnen vertellen?

Lidewij.


Vind je dit boek leuk? Lees dan ook de recensie van ‘Een vijver vol inkt’ van Annie M.G. Schmidt.
 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.