‘De krijtjes staken!’Drew Daywalt

Terug naar lijst
 

‘De krijtjes staken!’

Titel: ‘De krijtjes staken!’
Auteur: Drew Daywalt
Uitgeverij: De Fontein, 2014
ISBN: 978 90 261 3675 7
Illustraties: Oliver Jeffers

Terug naar lijst

Wij willen niet meer kleuren

Stel dat je kleren niet meer uit de kast willen komen. Of dat je knuffels niet meer in je bed willen liggen. En dat die voorwerpen in een brief uitleggen waarom ze geen zin meer hebben om gedragen of geknuffeld te worden. Dat zou raar zijn. Toch? 

Het overkomt Teun in het grappige en originele prentenboek ‘De krijtjes staken’. Wanneer hij voor een mooie tekening zijn doosje met krijtjes wil pakken, vindt hij alleen maar een stapeltje brieven in zijn tas. Er zit een touwtje om het stapeltje heen en Teuns naam staat op de brieven. Je kunt je voorstellen dat Teun nieuwsgierig is en die brieven direct openmaakt.

Via de brieven kom je te weten wat er aan de hand is met de krijtjes. Elke kleur heeft zijn eigen verhaal. Rood Krijtje heeft te hard moeten werken: hij wordt elke keer weer gebruikt voor brandweerauto’s, aardbeien en kerstmannen. Hij heeft duidelijk rust nodig. Paars Krijtje, een heel net krijtje, vindt het heel vervelend dat Teun steeds buiten de lijntjes kleurt. En Beige Krijtje wil niet langer lichtbruin of geelbruin genoemd worden. Hij baalt ervan dat hij alleen gebruikt wordt voor tarwe: ‘En zeg nou eens eerlijk, wanneer heb jij voor het laatst tarwe getekend? Nou?’ 

Schrijver Drew Daywalt maakt levende wezens van de krijtjes: ze zijn boos, stellen grenzen, schamen zich, zijn verdrietig of blij, kunnen niet samenwerken. Je snapt heel goed dat ze geen zin meer hebben om te kleuren. Tegelijkertijd denk je ook: jullie zijn krijtjes, kleuren is jullie taak. Dat dubbele maakt het verhaal zo grappig. De karakters van de krijtjes worden versterkt door de vorm van de brieven. Sommige brieven zijn op een uitgescheurd schoolschriftblaadje geschreven, andere op ruitjespapier of helemaal wit, blauw of zwart papier. En elk krijtje heeft zijn eigen handschrift: stevige blokletters voor Grijs Krijtje dat altijd grote beesten moet tekenen of ronde kleine letters van het gelukkige Groen Krijtje. 

De brieven staan steeds links op de dubbele pagina; de rechterkant gebruikt tekenaar Oliver Jeffers, bekend van ‘De ongelooflijk bijzondere boekeneter’, om te laten zien wat de krijtjes bedoelen. Hierdoor ontstaat er een prettig ritme in de prenten. Zo haat Zwart Krijtje dat hij altijd alleen de lijntjes mag tekenen. Bij zijn brief heeft hij nu een meisje in een zwarte jurk getekend, gooiend met een zwarte bal en met een zwarte regenboog in de lucht. Knap hoe Oliver Jeffers het laat lijken alsof Teun al die tekeningen gemaakt heeft.

Wanneer alle twaalf krijtjes geweest zijn, volgt een foto van alle geopende enveloppen en opengevouwen brieven. ‘Arme Teun… hij had net zo’n zin om te kleuren, maar hij wilde ook dat zijn krijtjes gelukkig waren. En dat bracht hem op een idee.’ Welk idee dat is? Wat denk jij?

Inger.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.