BiografieTheo Olthuis

Terug naar lijst

Theo Olthuis is een bekende schrijver van gedichten voor kinderen. Eigenlijk is daar geen echt woord voor. Als je boeken voor kinderen schrijft, ben je kinderboekenschrijver, maar als je gedichten voor kinderen schrijft ben je geen kindergedichtenschrijver. Dichter is dan een beter woord. Theo Olthuis is dus een bekende dichter, hij schreef al dertien boeken met gedichten voor kinderen. Zielige, mooie, bijzondere en grappige gedichten, zoals deze:

Er is een wind gelaten
onhoorbaar in de klas.
Hij waaiert uit
en strijkt langs neuzen,
onzichtbaar gas.
Wel vermoedens,
maar geen zekerheid
wie het heeft gedaan;
14.33
met dichte ramen
een wind gelaten
onhoorbaar in de klas.

Zo'n bundel met gedichten is vaak niet erg dik en er staan niet veel woorden in, maar over elk woord is lang nagedacht. Met weinig woorden kan Theo veel zeggen. Lees zelf maar:

SHRIMA

Shrima, kleine Shrima,
uit een dorpje in de bergen
door een reuzenvogel hier gebracht.
Op het volle schoolplein
staat ze daar gedwee en wacht
tot de pauze over is...
Shrima,
kun je touwtje springen?

Theo's gedichten zijn heel knap, en vol grapjes en je merkt dat hij heel goed begrijpt hoe kinderen denken en voelen. Hoe kan dat? Kan hij zich nog zo goed herinneren hoe het was om kind te zijn? "Ja, want ik ben kind geweest, maar eigenlijk ben ik nog steeds een beetje kind. En dat kind in mij zit vol ideeën en wil niet stil zitten."

Theo Olthuis vertelt dat hij vaak leuke ideeën voor een gedicht krijgt als hij beweegt. Hij gaat dus niet stil achter een bureau zitten om te schrijven. Hij gaat iets doen en daar komen dan hele bijzondere gedichten uit voort. "Het lastigst is het als ik een idee krijg tijdens het zwemmen, want dan heb ik geen pen en papier bij de hand. Het leuke idee of die goede beginregel moet ik eigenlijk snel opschrijven, anders is het zo weer weg."
Theo vindt het moeilijk om antwoord te geven op de vraag waarom gedichten zo leuk zijn. "Misschien is het wel net zoals bij asperges: je houdt ervan of niet." Veel kinderen pakken liever een spannende detective en niet zo snel een gedicht, daarom reist Theo Olthuis ook vaak langs allerlei scholen en bibliotheken om kinderen kennis te laten maken met gedichten. "Want als je nooit asperges hebt geproefd, weet je ook niet of je ze lekker vindt..."

Hoe zag Theo's jeugd er uit? "Ik ben in 1941 geboren in Amsterdam en groeide op in een fijne buurt aan de rand van de stad, grenzend aan een weiland. Daar voetbalde ik op straat en ving stekeltjes in de sloot of lag lekker in het gras met de koeien om me heen en boven me de wolken. Daar kon ik lang naar kijken en veel bij fantaseren. Ik las als kind heel graag, maar veel minder dan ik wilde. Bibliotheken waren er nog niet en mijn ouders hadden niet het geld om steeds maar boeken te kopen.In die tijd had je overigens nog nauwelijks gedichten voor kinderen. Dat kwam veel later pas. Mijn eerste gedicht schreef ik op m'n tiende. Het was voor mijn moeder en het heette: ‘Moederdag'. Dat gedicht is helaas niet bewaard gebleven. Als kind wilde ik graag schoolmeester worden en die wens is in vervulling gegaan. Ik ben vele jaren onderwijzer geweest in Amsterdam."

Naast schrijven heeft Theo ook nog andere hobby's zoals zwemmen, tafeltennissen en drummen in een band. Theo Olthuis is dus onderwijzer geweest en gaf toneelles bij de 'Scapino Dansschool'. Hij schrijft nu liedjes en scènes voor de televisieserie 'Sesamstraat' en hij schreef ook lange tijd voor 'Klokhuis' en 'Koekeloere'. Ook schreef hij liedteksten voor Herman van Veen.
"Al heel lang," vertelt Theo, "wilde ik samen met een tekenaar een prentenboek maken en dat lukte maar steeds niet." Maar nu is ook dat gelukt. Samen met de illustratrice Jenny Bakker maakte hij een prentenboek met tekst op rijm. Het heet ‘Heksje Trees'.

 

Meer informatie vind je op www.theo-olthuis.nl
 

 
.
.