BiografieYvonne Jagtenberg

Terug naar lijst

Balotje uit ‘Balotje en het paard' zit op een paard en dat is geen toeval. Want Yvonne Jagtenberg die haar verzon, was als kind een echte dierenliefhebber. "Een dierenfreak," vertelt ze. "Elke vrijdagmiddag uit school ging ik naar de dierenwinkel om naar de hamsters en konijnen te kijken. Al mijn zakgeld ging op aan die beesten." Yvonne had zelf vroeger geen paard, wel een witte hamster. Zo'n witte hamster werd natuurlijk erg ‘vies'. Yvonne waste hem dan met babyshampoo en föhnde hem daarna lekker droog.

Yvonne werd geboren in 1967 in Tilburg, boven de bank waar haar vader werkte. Ze is daarna meerdere malen verhuisd. Yvonne had een leuke jeugd. Met de kinderen uit de buurt speelde ze veel buiten. Maar ook binnen, het liefst op zolder, waar een oude wieg vol verkleedkleren stond. En als Yvonne even alleen wilde zijn, zat ze meestal te tekenen. Op school tekenden de kinderen uit haar klas vaak hetzelfde als zij. Ze bedacht haar eigen stripverhaaltjes. Nu ze groot is, maakt ze haar eigen prentenboeken. Net als in die stripverhalen toen, maakt ze de tekeningen én het verhaal.

Yvonne heeft tekenen gestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten. Eerst illustreerde ze vooral kinderboeken of maakte de omslagen van boeken. Ze heeft al meer dan honderd boeken geïllustreerd. Zo maakte ze bijvoorbeeld bij de boeken van Agave Kruijssen schitterende omslagen die heel goed passen bij de oude ridderverhalen. Ook tekende ze Diedier in de boeken van Ben Kuipers. Haar eerste prentenboek maakte ze in 2001: ‘Een bijzondere dag'. Een prentenboek over de eerste schooldag van Arno. Geen lief, schattig verhaaltje over leuk samen spelen, maar een verhaal over hoe eng het kan zijn, zo'n eerste dag. Voor dit boek kreeg ze een prijs: de ‘Pluim van de Maand'. In 2002 kreeg ze het Charlotte Köhler stipendium voor haar eerste twee prentenboeken en in 2006 ook nog een prijs van de Penseeljury, voor ‘Balotje en het paard'.

Yvonnes tekeningen zijn dan ook heel bijzonder. Ze vallen op. Ze zijn anders. De figuren zijn vaak hoekig, doordat Yvonne ze dan uitknipt. Ze hebben vaak iets aandoenlijks. Grappige zwarte kraalogen in figuurtjes die stil lijken te staan. Duidelijke tekeningen met niet veel kleine details of onderdelen, maar wel met veel kleur. Het lukt Yvonne heel goed om te laten zien wat haar figuren voelen. De afhangende schoudertjes van Arno op de eerste bladzijde van 'Een bijzondere dag' zeggen genoeg!

Yvonne had vroeger lang haar met sproeten en was best wel eigenwijs. Ze deed gewoon waar ze zin in had. Ze was eigenlijk zelf een soort Balotje, die ook behoorlijk eigenwijs is; als iets niet lukt wat ze toch graag wil, verzint ze altijd wel een oplossing. Naast Diedier, Arno en Balotje is er nu een nieuw figuur: Hartje. Yvonne is druk met haar bezig. In de verhalenbundel ‘Alle dagen dierendag' kun je Hartje al zien, maar er komen nog meer boeken over haar.

Op de website van Yvonne staat een heel grappige foto van haar vader met daarop 2 meisjes die tekenen. Dit zijn Yvonne en haar zus. Tegenwoordig tekent Yvonne het liefst aan tafel, zittend in een oude Eames-stoel (een mooie oranje bureaustoel van een echte ontwerper). Ze heeft haar werkplek vlak bij de keuken en de woonkamer. "Iedereen die naar binnen loopt," vertelt Yvonne, "kan gewoon zien waar ik mee bezig ben. Bezoek of logees, ze geven vaak ongevraagd commentaar en dat werkt vaak enorm verfrissend". Yvonne begint daar, op die stoel, meestal met in haar hoofd maar één gedachte of beeld. Hiermee gaat ze aan de slag en zo ontstaat dan langzaam het verhaal. Zo begon ‘Balotje en het paard' ook. Een foto van een klein meisje op een groot paard, zonder zadel (haar dochter die toen amper twee was en van paardrijden hield). En toen kwam de rest van het verhaal bijna vanzelf; ´Balotje en het paard´ gaat over Balotje die het paard meeneemt de wijde wereld in. Of neemt het paard Balotje mee? Yvonne laat ook veel weg als ze tekent en schrijft. Want wat de woorden niet zeggen zie je op de tekening en andersom. Daarom zijn haar tekeningen nooit saai. Je blijft ernaar kijken en je kunt er een beetje je eigen verhaal bij maken.

Nog een tip voor kinderen die zelf graag tekenen. Een tip voor zogenaamde mislukte tekeningen. Als je bijvoorbeeld een heel mooi lijf hebt getekend maar het hoofd is mislukt, dan kun je het hoofd eraf knippen en een nieuwe maken. Zo doet Yvonne het ook!

En nog iets. Yvonne was een echte dierenfreak vroeger, maar ze heeft nu niet één huisdier meer. Zelfs geen hamster of goudvis. Nu ja, dan ook een tip voor haar: dan moet ze ze maar tekenen!

Op de site van Yvonne vind je nog meer informatie. Surf naar: www.yvonnejagtenberg.com
 

 
Recensies op Leesfeest:
Titel Uitgeverij Soort boek Leeftijd
Balotje en het paard Leopold, 2005 Balotje neemt haar paard mee op reis. 4+
Hondje, de enige echte Rubinstein, 2015 Voorleesbundel met grappige verhalen en illustraties over een zwerfhondje. 4+
.
.