BiografieHenk Hardeman

Terug naar lijst

Henk Hardeman werd geboren op 22 oktober 1961 in Utrecht, waar hij nog steeds woont en werkt. Omdat hij geen broers of zussen heeft, leerde hij al van jongs af aan zichzelf te vermaken. Urenlang speelde hij met zelfgemaakte kleipoppetjes. Hiermee speelde hij allerlei verhalen na, maar hij bedacht er ook zelf.
Natuurlijk speelde hij veel buiten (computers waren er toen nog niet en voor kinderen was er alleen op woensdag- en zaterdagmiddag televisie), en bedacht dan ook vaak de verhalen die hij met zijn vriendjes en vriendinnetjes ging spelen.
En hij las boeken. De verhalen van Tom Poes en Heer Bommel van Marten Toonder, ‘De koning van Katoren' van Jan Terlouw, maar bijvoorbeeld ook alle delen van De Kameleon en de verhalen van Paul Biegel, zijn grote voorbeeld toen hij zelf ging schrijven.

Op school schreef Henk in plaats van opstellen vaak verhaaltjes, en er is zelfs een opstel bewaard gebleven waarin hij zich voorneemt om later schrijver te worden. Het zat er dus al vroeg in. Na een mislukte studie Rechten, ging Henk in 1982 Nederlands studeren, omdat hij veel van lezen hield. Na afloop werd Henk niet, zoals veel schrijvers, leraar, maar ging hij als redacteur voor uitgeverijen werken. Ondertussen schreef hij nog steeds. Eerst een heuse roman, maar algauw kwam Henk erachter dat hij toch liever fantasieverhalen schreef. In 1998 verscheen zijn eerste jeugdboek, ‘Het zwarte vuur', bij uitgeverij Christofoor.

In 2000 verscheen ‘De prinses van Ploenk', tot nog toe zijn succesvolste boek, bij uitgeverij Holland. Binnenkort verschijnt zelfs de derde druk! Over het algemeen schrijft Henk grappige verhalen die ook nog een beetje spannend zijn. Maar meestal zijn ze vooral komisch, met onder meer stoere prinsessen, rare koningen en stuntelende schurken. Dit geldt bijvoorbeeld voor 'De bastaard van de hertog', waarin domme schurken op zoek zijn naar de zoon van de hertog, en ‘Het rijtjespaleis', waar een oude opa van zijn rijtjeshuis een heus paleis heeft gemaakt.

Henk vindt het belangrijk dat zinnen goed lopen en een lekker ritme hebben. Hij houdt erg van taal en in zijn boeken zul je meer dan eens vreemde of ouderwetse woorden aantreffen. Van lange beschrijvingen houdt hij niet, liever laat Henk zijn personages aan het woord. Omdat ieder personage zijn/haar eigen taalgebruik heeft, weet je altijd meteen wie er spreekt.

Daarnaast schrijft Henk ook wel eens serieuzere verhalen, hoewel er altijd het nodige te lachen blijft. Een goed voorbeeld is ‘Zebedeus (spreek uit: zeebedeeejus) en het zeegezicht', een boek over een betoverd schilderij waarin allerlei korte verhalen voorkomen die allemaal met elkaar te maken hebben. Met een mooi woord noem je zoiets een ‘raamvertelling'. Graag zou Henk wat meer die kant op gaan met schrijven: mooie, soms grimmige maar ook poëtische verhalen. Maar helemaal zonder humor kan het nooit!

Zoals je in zijn column hebt kunnen lezen, zit Henk nooit om ideeën verlegen. Wel om tijd. Want hij verdient zijn geld met opdrachten voor uitgeverijen en daarnaast heeft hij ook nog een gezin dat de nodige aandacht vraagt. Dus het schrijven moet ertussendoor. De ideeën komen overal vandaan en meestal als Henk (lach niet) onder de douche staat, op de fiets zit, of in bed ligt. Waarom dat zo is, weet hij niet. Misschien omdat de beste ideeën vooral komen als je er niet bewust mee bezig bent. Half april 2007 verschijnt Henks nieuwste boek, ‘De pirate van Ploenk'!

Wil je meer weten over Henk Hardeman? Kijk dan op zijn website.

 

 
Recensies op Leesfeest:
Titel Uitgeverij Soort boek Leeftijd
Het rijtjespaleis Holland, 2002 De opa van Tobias heeft van zijn 'gewone' rijtjeshuis een soort kasteel gemaakt, maar kan hij er wel blijven wonen? 9+
Spookschrijvers Holland, 2012 Hoe een spookschrijver echt eng kan zijn... 9+
.
.